چکیده مقاله
نظریه خودمختاری به عنوان یکی از نظریه های انگیزشی مطرح در روانشناسی تربیتی، بر اهمیت نیازهای اساسی روانی شامل خودمختاری، شایستگی و ارتباط تاکید دارد این نظریه نشان می دهد که ارضای این نیازها می تواند به افزایش انگیزه درونی و بهبود عملکرد تحصیلی منجر شود بر اساس این نظریه، انگیزه تحصیلی در دو شکل درونی و بیرونی وجود دارد که انگیزه درونی به دلیل رضایت شخصی و علاقه ذاتی به یادگیری، از کیفیت بالاتری برخوردار است تحقیقات نشان داده اند که محیط های آموزشی حمایت کننده از خودمختاری، مانند ارائه انتخاب های معنادار، کاهش کنترل بیرونی و تقویت احساس شایستگی، می توانند به افزایش انگیزه درونی دانش آموزان کمک کنند همچنین، حمایت از ارتباط اجتماعی در کلاس درس نیز نقش مهمی در تقویت انگیزه تحصیلی ایفا می کند مطالعات مختلف تاثیر مثبت این نظریه را در افزایش مشارکت فعال، پشتکار و موفقیت تحصیلی تایید کرده اند به طور کلی، نظریه خودمختاری چارچوبی ارزشمند برای طراحی interventions آموزشی فراهم می کند که با تمرکز بر ارضای نیازهای روانی اساسی، به بهبود انگیزه و عملکرد تحصیلی منجر می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یدری، پری،1403،نقش نظریه خودمختاری در افزایش انگیزه ی تحصیلی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه