چکیده مقاله
هدف این پژوهش بررسی تاثیرات دوگانه هوش مصنوعی AI بر اضطراب تحصیلی و افت عملکرد آموزشی دانش آموزان و دانشجویان است؛ به ویژه در زمینه هایی که AI می تواند هم به عنوان ابزار تسهیل گر یادگیری عمل کند و هم به عنوان منبع فشار روانی و وابستگی شناختی این مطالعه با رویکردی ترکیبی کیفی–کمی انجام شده است در بخش کمی، از پرسش نامه های استاندارد اضطراب تحصیلی و عملکرد تحصیلی در میان ۳۰۰ دانش آموز و دانشجو در سه مقطع تحصیلی استفاده شد در بخش کیفی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۲۰ معلم و مشاور آموزشی صورت گرفت مدل تحلیل مطالب بر پایه نظریه شناختی–رفتاری و چارچوب روان فناوری طراحی شد داده ها با استفاده از تحلیل آماری رگرسیون چندگانه و تحلیل مضمون Thematic Analysis بررسی گردیدند نتایج نشان دادند که استفاده هدفمند و هدایت شده از ابزارهای هوش مصنوعی مانند سامانه های یادگیری تطبیقی، دستیارهای آموزشی و پلتفرم های تمرین هوشمند می تواند به کاهش اضطراب تحصیلی و بهبود عملکرد منجر شود، به ویژه در دانش آموزانی با سبک های یادگیری متفاوت در مقابل، استفاده افراطی، مقایسه محور یا بدون نظارت از AI، به ویژه در محیط های رقابتی، با افزایش اضطراب، احساس ناکافی بودن، و افت تحصیلی همراه بود این پژوهش بر ضرورت طراحی اخلاق محور و روان شناختی ابزارهای AI در آموزش تاکید دارد و پیشنهاد می کند که سیاست گذاران آموزشی، معلمان و توسعه دهندگان فناوری، نقش تنظیم گرانه و حمایتی در استفاده از هوش مصنوعی ایفا کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ابدی، انیس و شیخ حسینی، علیرضا و محمدی، فرشته و قاسمی، فاطمه،1403،نقش هوش مصنوعی در کاهش یا تشدید اضطراب وافت تحصیلی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه