چکیده مقاله
مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند آموزش، هسته مرکزی یادگیری عمیق و پایدار است و بدون آن، حتی غنی ترین محتواهای درسی نیز نمی توانند به نتیجه مطلوب برسند. این مقاله مروری به تحلیل راهکارهای افزایش این مشارکت می پردازد و نشان می دهد که ایجاد انگیزه درونی، توجه به تفاوت های فردی و استفاده از روش های فعال تدریس، موثرترین عوامل به شمار می روند. یافته های پژوهش های گوناگون حاکی از آن است که محیط یادگیری امن و بدون تنش، نخستین شرط برای ترغیب دانش آموزان به حضور ذهنی در کلاس است. همچنین بازخورد به موقع و سازنده، نقش بی بدیلی در تقویت اعتماد به نفس و افزایش تمایل به مشارکت ایفا می کند. از سوی دیگر، به کارگیری فناوری های نوین آموزشی و طراحی فعالیت های گروهی، انگیزه همکاری و رقابت سالم را در دانش آموزان برمی انگیزد. نتایج نشان می دهد که وقتی دانش آموزان صاحب انتخاب و تصمیم در یادگیری خود باشند، مسئولیت پذیری آن ها به طرز چشمگیری افزایش می یابد. معلم به عنوان تسهیل گر، باید از تحمیل یک طرفه دانش پرهیز کرده و به جای آن، موقعیت های کاوشگری ایجاد نماید. ارزشیابی کیفی و توصیفی به جای نمره محوری، ترس از شکست را کاهش داده و مشارکت اصیل را ممکن می سازد. در نهایت، این نتیجه به دست می آید که تلفیق راهکارهای شناختی، عاطفی و رفتاری، کلاس درس را به فضایی پویا و سرشار از تعامل تبدیل می کند. بنابراین نهادهای آموزشی باید بازنگری اساسی در نقش معلم و شیوه های تعامل با دانش آموز انجام دهند تا مشارکت حقیقی محقق شود.
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�نی هاشمی امام قیسی، سیده آمنه و پورعلی مددی، لیدا و رسولی نیا، ملیحه و دارابی گرگلانی، عذرا،1404،راهکارهای افزایش مشارکت دانش آموزان در فرآیند آموزش،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه