سناریوهای توسعه فضای سبز شهری در مواجهه با تغییرات اقلیمی تا سال ۲۰۵۰

چکیده مقاله

تشدید تغییرات اقلیمی، افزایش دمای متوسط زمین، گسترش جزایر حرارتی شهری، کاهش منابع آب، افزایش فراوانی رخدادهای حدی اقلیمی و رشد سریع شهرنشینی، ضرورت بازنگری در الگوهای توسعه فضای سبز شهری را بیش از گذشته آشکار ساخته است فضای سبز شهری به عنوان یکی از مهم ترین زیرساخت های طبیعی شهرها، نقش موثری در کاهش اثرات تغییرات اقلیمی، افزایش تاب آوری شهری، بهبود کیفیت هوا، تعدیل دما، کنترل رواناب های سطحی و ارتقای سلامت شهروندان ایفا می کند پژوهش حاضر با هدف بررسی سناریوهای توسعه فضای سبز شهری در مواجهه با تغییرات اقلیمی تا سال ۲۰۵۰ انجام شده است روش پژوهش توصیفی–تحلیلی بوده و داده ها از طریق مطالعه منابع علمی، اسناد تخصصی و پژوهش های مرتبط گردآوری و تحلیل شده اند یافته ها نشان می دهد که توسعه فضای سبز آینده باید بر پایه سناریوهای اقلیمی، مدیریت هوشمند منابع آب، انتخاب گونه های گیاهی مقاوم، توسعه زیرساخت های سبز، بهره گیری از فناوری های نوین و مشارکت شهروندان طراحی شود همچنین استفاده از مدل های پیش بینی اقلیمی، سامانه های اطلاعات جغرافیایی GIS ، سنجش از دور و برنامه ریزی سناریومحور می تواند به مدیران شهری در تصمیم گیری های بلندمدت کمک کند نتایج پژوهش بیانگر آن است که تحقق شهرهای تاب آور تا افق ۲۰۵۰ مستلزم تدوین سیاست های جامع، سرمایه گذاری در زیرساخت های سبز و تلفیق برنامه ریزی شهری با سیاست های سازگاری با تغییرات اقلیمی است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

کریم اصل خادمی افضل

کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری گرایش مسکن و بازآفرینی شهری

�صل خادمی افضل، کریم،1404،سناریوهای توسعه فضای سبز شهری در مواجهه با تغییرات اقلیمی تا سال ۲۰۵۰،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه