چکیده مقاله
نظریه یادگیری سازنده گرایی Constructivism با تاکید بر نقش فعال یادگیرنده در فرآیند ساخت دانش، یکی از رویکردهای برجسته در تعلیم و تربیت معاصر محسوب می شود این نظریه بر این اصل استوار است که دانش در ذهن فرد ساخته می شود نه اینکه صرفا انتقال یابد، و در نتیجه، طراحی فعالیت های آموزشی باید به گونه ای باشد که فرصت کاوش، کشف و تعامل را برای دانش آموزان فراهم آورد در این مقاله، تلاش شده است تا تاثیر اصول کلیدی سازنده گرایی، مانند یادگیری مبتنی بر مسئله، همکاری گروهی، و یادگیری مبتنی بر تجربه، بر نحوه طراحی فعالیت های کلاسی مورد تحلیل قرار گیرد با بررسی مبانی نظری و مطالعات تجربی مرتبط، نشان داده می شود که این نظریه چگونه می تواند فضای کلاس را از حالت سنتی و معلم محور به محیطی پویا، یادگیرنده محور و مشارکتی تبدیل کند نتایج تحلیل ها و شواهد گردآوری شده حاکی از آن است که فعالیت های کلاسی طراحی شده بر اساس اصول سازنده گرایی، منجر به افزایش انگیزه، درک عمیق تر مفاهیم و توسعه مهارت های تفکر انتقادی در دانش آموزان می شود همچنین، این نوع طراحی آموزشی امکان بروز خلاقیت و مسئولیت پذیری را در یادگیرندگان تقویت می کند و آن ها را به کنش گرانی فعال در فرآیند یادگیری بدل می سازد به علاوه، بررسی چالش ها و محدودیت های پیاده سازی سازنده گرایی در کلاس های درس نیز مورد توجه قرار گرفته است، از جمله نقش معلم به عنوان تسهیل گر، نیاز به منابع کافی و تغییر در فرهنگ آموزشی در نهایت، مقاله پیشنهادهایی برای به کارگیری عملی این نظریه در طراحی برنامه های درسی و آموزش معلمان ارائه می دهد تا فرآیند یاددهی یادگیری با کیفیت بالاتری دنبال شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�فشاری قجلو، محمد و عباسی، فاطمه و دانشور، غزاله و رفیعی کیاسری، مرضیه،1403،بررسی تاثیر نظریه یادگیری سازنده گرایی بر طراحی فعالیت های کلاسی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه