چکیده مقاله
طرحواره اطاعت و ترس از بیان نظر از جمله الگوهای ناسازگار اولیه اند که در شکل گیری عزت نفس پایین، وابستگی بیش از حد، و کاهش توان ابراز وجود نقش مهمی دارند یانگ و همکاران، ۱۳۸۶ این مقاله تحلیلی–مروری با هدف بررسی تاثیر نقش آفرینی نمایشی به عنوان یک مداخله آموزشی–درمانی بر کاهش این دو مولفه طراحی شده است نقش آفرینی نمایشی، که ریشه در هنرهای نمایشی و روان درمانی دارد، از طریق بازآفرینی موقعیت های واقعی در قالب نقش های نمادین، به فرد امکان می دهد رفتارهای جسورانه و ابرازگرانه را در محیطی امن تمرین کند و باورهای ناکارآمد خود را به چالش کشد خسروی، ۱۳۹۷؛ Boal, ۲۰۰۲ روش مطالعه حاضر مبتنی بر مرور نظام مند و تحلیل انتقادی پژوهش های داخلی و خارجی در بازه زمانی ۱۳۸۰ تا ۱۴۰۳ است نتایج نشان می دهد اجرای نقش آفرینی نمایشی به طور معناداری باعث کاهش شاخص های اطاعت افراطی، کاهش اضطراب عملکردی در بیان نظر، و ارتقاء احساس خودکارآمدی اجتماعی می شود حسینی، ۱۳۹۹؛ شریفی، ۱۴۰۱ مرور مطالعات همچنین حاکی از آن است که ترکیب نقش آفرینی با آموزش مهارت های ارتباطی، اثربخشی بیشتری دارد و این رویکرد باید در برنامه های آموزشی–درمانی مدارس، دانشگاه ها و مراکز مشاوره گنجانده شود در پایان، مقاله ضمن مرور شواهد، محدودیت ها و چالش های اجرای نقش آفرینی را نیز بیان کرده و پیشنهادهایی برای توسعه و بومی سازی این روش ارائه می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمدزاده، حمیده و حسنی، ماهتاب و ذاکرین، زهرا و رستاد، طیبه،1403،بررسی تاثیر نقش آفرینی نمایشی بر کاهش طرحواره اطاعت و ترس از بیان نظر،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه