چکیده مقاله
تعامل والدین و کیفیت روابط خانوادگی از عوامل مهم در سازگاری اجتماعی و عاطفی دانش آموزان به شمار می روند سازگاری به معنای توانایی تطبیق با محیط، کسب موفقیت در تعاملات اجتماعی و حفظ تعادل روانی است پژوهش های مختلف نشان می دهند که والدینی که با فرزندان خود روابط عاطفی قوی، حمایتگر و صمیمانه برقرار می کنند، زمینه رشد مهارت های اجتماعی و افزایش سلامت روانی آنان را فراهم می آورند سبک های فرزندپروری مقتدرانه که همراه با توجه، محبت و تنظیم مناسب مقررات است، با سازگاری بهتر دانش آموزان ارتباط مثبت و معناداری دارند در مقابل، سبک های فرزندپروری اقتدارگرایانه یا سهل گیرانه می توانند سبب بروز مشکلات رفتاری، احساسی و کاهش توانمندی های اجتماعی فرزندان شوند از سوی دیگر، آموزش والدگری موفق که شامل افزایش آگاهی والدین درباره نیازهای عاطفی، مهارت های ارتباط موثر و نحوه حمایت روانی است، اثر قابل توجهی بر بهبود سازگاری عاطفی و اجتماعی فرزندان دارد همچنین، سازش یافتگی والدین نسبت به یکدیگر و برخورد هماهنگ در فرزندپروری نقش مهمی در ایجاد ثبات عاطفی و محیط خانوادگی امن ایفا می کند نبود هماهنگی در رفتار والدین و عدم توجه به نیازهای روانی فرزندان می تواند موجب احساس ناامنی و ضعف در مهارت های اجتماعی آنان شود نتایج مطالعات تاکید می کند ایجاد فضای عاطفی مثبت خانوادگی و تعمیق تعاملات والدین با فرزندان، عامل کلیدی در تقویت سازگاری اجتماعی، افزایش خودکارآمدی و کاهش مشکلات رفتاری و عاطفی دانش آموزان است از این رو، توصیه می شود اقدامات آموزشی و حمایتی برای والدین با هدف بهبود مهارت های ارتباطی و شیوه های موثر فرزندپروری در دستور کار نهادهای تربیتی قرار گیرد تا زمینه رشد همه جانبه دانش آموزان فراهم گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمدآذری، روح انگیز و حق نظری، احمد و محمدی، سوسن و رشیدی خزینه جدید، حسین،1403،بررسی تاثیر والدین و تعاملات خانوادگی بر سازگاری اجتماعی و عاطفی دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه