چکیده مقاله
این پژوهش به بررسی تاثیر سامانه های مدیریت یادگیری هوشمند، نگرش به فناوری و خودانگیزشی بر پیشرفت تحصیلی و یادگیری دانش آموزان می پردازد با توجه به تحولات سریع در حوزه آموزش و پرورش و ضرورت انطباق با نیازهای عصر دیجیتال، سامانه های مدیریت یادگیری هوشمند به عنوان ابزاری نوین برای بهبود فرآیند یاددهی یادگیری مطرح شده اند این سامانه ها با بهره گیری از هوش مصنوعی، قابلیت شخصی سازی محتوا، ارائه بازخورد فوری و تطبیق با سبک های یادگیری متفاوت را فراهم می کنند در کنار قابلیت های فنی این سامانه ها، عوامل روانشناختی نظیر نگرش دانش آموزان به فناوری و سطح خودانگیزشی آن ها نیز نقش بسزایی در اثربخشی این ابزارها ایفا می کنند نگرش مثبت به فناوری، پذیرش و استفاده موثر از ابزارهای دیجیتال را تسهیل می کند، در حالی که خودانگیزشی به عنوان نیروی محرکه درونی، پایداری و پشتکار دانش آموزان را در مسیر یادگیری تضمین می نماید هدف این تحقیق، بررسی روابط متقابل میان این سه عامل و تحلیل تاثیر آن ها بر پیامدهای یادگیری است این مطالعه با استفاده از رویکرد ترکیبی، داده های کمی و کیفی را گردآوری و تحلیل می کند تا درک جامعی از پدیده های مورد مطالعه ارائه دهد نتایج این پژوهش می تواند رهنمودهای ارزشمندی برای طراحان سامانه های آموزشی، معلمان و سیاست گذاران آموزشی فراهم آورد تا با بهینه سازی محیط های یادگیری، پتانسیل کامل فناوری های آموزشی را به کار گیرند و به رشد و شکوفایی استعدادهای دانش آموزان کمک کنند پیش بینی می شود که یافته های این تحقیق، شواهدی محکم در تایید نقش کلیدی سامانه های مدیریت یادگیری هوشمند، نگرش مثبت به فناوری و خودانگیزشی در ارتقای کیفیت آموزش و پرورش ارائه دهد این پژوهش بر اهمیت یکپارچه سازی فناوری با ملاحظات روانشناختی و تربیتی تاکید می کند تا بتوان به نتایج مطلوب در فرآیند یادگیری دست یافت
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کهریزی، آرمان و امامی، رضا و کریمی، زینب و نعموزاده قرائی، عبدالله،1403،بررسی تاثیر گذار ی سامانه های مدیریت یادگیری هوشمند، نگرش به فناوری و خودانگیزشی در دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه