چکیده مقاله
این پژوهش به بررسی رابطه عدالت در ارزیابی آموزشی با عملکرد کلاسی دانش آموزان می پردازد ارزیابی آموزشی، به عنوان ابزاری حیاتی در نظام تعلیم و تربیت، نقش کلیدی در تعیین مسیر تحصیلی و آتی دانش آموزان ایفا می کند این ارزیابی زمانی عادلانه تلقی می شود که تمامی دانش آموزان، صرف نظر از تفاوت های فردی، پیش زمینه های اجتماعی اقتصادی، فرهنگی یا سایر عوامل موثر، فرصت های برابر برای نشان دادن توانایی های خود داشته باشند هدف از این پژوهش، کاوش در ابعاد مختلف عدالت در ارزیابی، شامل عدالت رویه ای، توزیعی و تعاملی، و تاثیر هر یک بر پیامدهای تحصیلی دانش آموزان است نابرابری ها در شیوه های ارزیابی، چه از طریق سوگیری های ناخواسته معلم، چه از طریق محدودیت های ابزاری یا عدم دسترسی به منابع آموزشی کافی، می تواند منجر به نتایج ناعادلانه و در نهایت، تضعیف عملکرد دانش آموزان شود این پژوهش با تمرکز بر شواهد موجود و تحلیل های نظری، به بررسی این فرضیه می پردازد که عدالت در ارزیابی آموزشی نه تنها به بهبود عملکرد کلاسی دانش آموزان منجر می شود، بلکه به افزایش انگیزه تحصیلی، خودکارآمدی و رضایت آنها از فرایند یادگیری کمک می کند یافته ها نشان می دهد که ارزیابی های عادلانه، با ایجاد فضایی از اعتماد و امنیت روانشناختی، زمینه را برای مشارکت فعال تر و مسئولیت پذیری بیشتر دانش آموزان فراهم می آورد در نهایت، این پژوهش بر اهمیت طراحی و اجرای سیستم های ارزیابی ای تاکید می کند که اصول عدالت را در تمامی مراحل خود لحاظ کنند، تا بدین ترتیب، پتانسیل های واقعی تمامی دانش آموزان شکوفا شده و فرصت های آموزشی برابر برای همگان فراهم آید
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ضائی، محبوبه و رضایی قندعلی، مسعود و رضائی قندعلی، مسلم و میرشکاری، فاطمه،1403،بررسی رابطه عدالت در ارزیابی آموزشی با عملکرد کلاسی دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه