چکیده مقاله
در دنیای معاصر، دانش آموزان با مجموعه ای از چالش ها و فشارهای روانی، اجتماعی و فرهنگی روبه رو هستند که صرفا یادگیری محتوای درسی قادر به پاسخگویی به آن ها نیست آموزش مهارت های زندگی به عنوان مجموعه ای از توانمندی ها و رفتارهایی که فرد را قادر می سازد تا با مسائل روزمره، روابط انسانی و موقعیت های مختلف برخورد سازنده داشته باشد، اهمیت ویژه ای پیدا کرده است این پژوهش با تکیه بر مبانی روانشناختی، تربیتی و اجتماعی، ضرورت آموزش مهارت های زندگی را در مدارس مورد تحلیل قرار داده و تاثیر آن بر رشد همه جانبه دانش آموزان را بررسی می کند یادگیری مهارت های زندگی از طریق مشاهده، تعامل اجتماعی و تمرین عملی تقویت می شود و نیازمند برنامه ریزی هدفمند، تکرار و بازخورد مستمر است همچنین، آموزش این مهارت ها به دانش آموزان امکان می دهد تا با مدیریت هیجانات، حل مسئله، تصمیم گیری آگاهانه و برقراری روابط اجتماعی موثر، رشد شخصیتی و اجتماعی متوازن و پایدار داشته باشند آموزش مهارت های زندگی نقش موثری در ارتقای سلامت روان، انگیزه یادگیری و پیشگیری از رفتارهای پرخطر دارد دانش آموزانی که مهارت های زندگی را فرا می گیرند، توانایی بیشتری در مواجهه با استرس ها و فشارهای محیطی دارند و رفتارهای اجتماعی و اخلاقی آنان بهبود می یابد همچنین، این مهارت ها به شکل مستقیم بر بهبود کیفیت روابط میان فردی، افزایش همدلی و همکاری گروهی و تقویت هویت فردی و اجتماعی تاثیر می گذارند آموزش مهارت های زندگی فراتر از یک فعالیت تکمیلی، یک نیاز اساسی و بنیادین برای پرورش دانش آموزان توانمند، مسئولیت پذیر و خودآگاه است طراحی برنامه های آموزشی جامع، مبتنی بر نیازهای واقعی دانش آموزان و همراه با ارزیابی مستمر، می تواند رشد شناختی، هیجانی و اجتماعی آنان را تقویت کرده و زمینه ساز تربیت نسلی متعادل، فعال و سازنده در جامعه معاصر شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ریفی، گل نساء و آخوندی طراده، خدیجه و امان طلب، مظفر،1403،بررسی ضرورت آموزش مهارت های زندگی به دانش آموزان؛ فراتر از نظام درسی سنتی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه