نقش مدل های “اقتصاد رفتاری” در کاهش ترک تحصیل در مدارس کم برخوردار

چکیده مقاله

مدل های اقتصاد رفتاری با تمرکز بر عوامل روان شناختی و اجتماعی که بر تصمیم گیری افراد تاثیر می گذارند، نقش مهمی در کاهش ترک تحصیل در مدارس کم برخوردار ایفا می کنند این مدل ها نشان می دهند که چگونه انگیزه ها، عادات، سوگیری های شناختی و محیط اجتماعی می توانند رفتار دانش آموزان را شکل دهند و بر میزان ماندگاری آن ها در مدرسه تاثیرگذار باشند از طریق شناسایی موانع روانی مانند کمبود انگیزه، احساس بی انگیزگی، یا عدم درک ارزش تحصیل، اقتصاد رفتاری راهکارهایی مانند ایجاد محرک های مثبت، تنظیم هدف گذاری های واقع بینانه و بهبود ارتباطات اجتماعی ارائه می دهد که می تواند نقش موثری در افزایش انگیزه و تعهد دانش آموزان داشته باشد علاوه بر این، اقتصاد رفتاری با توجه به شرایط خاص مدارس کم برخوردار، به طراحی برنامه های هدفمند و سیاست های آموزشی می پردازد که در آن ها از تکنیک هایی مانند استفاده از یادآورها، تقویت های رفتاری و پاداش های غیرمالی بهره گرفته می شود این اقدامات باعث می شود دانش آموزان حس تعلق و اهمیت بیشتری نسبت به فرآیند یادگیری پیدا کنند و در مقابل فشارهای محیطی مقاومت بیشتری نشان دهند در نهایت، به کارگیری مدل های اقتصاد رفتاری می تواند به ایجاد نظام آموزشی کارآمدتر منجر شود که در آن ترک تحصیل کاهش یافته و فرصت های برابر برای رشد و پیشرفت تحصیلی تمامی دانش آموزان فراهم گردد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سید حسن هراشی

دانش آموخته ی کارشناسی فقه و اصول _ قم

فرشته مشتونی

دانش آموخته ی کارشناسی حسابداری

مریم طرفی

دانش آموخته ی کارشناسی علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور بستان

هراشی، سید حسن و مشتونی، فرشته و طرفی، مریم،1403،نقش مدل های “اقتصاد رفتاری” در کاهش ترک تحصیل در مدارس کم برخوردار،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه