چکیده مقاله
آموزش به عنوان یکی از مهم ترین عوامل توسعه اجتماعی و اقتصادی، نقش تعیین کننده ای در ارتقای سرمایه انسانی و توانمندی های فردی دارد با این حال، تحقق آموزش فراگیر و باکیفیت در بسیاری از جوامع، به ویژه کشورهای در حال توسعه، با چالش های متعددی روبه رو است که در ابعاد نهادی، ساختاری و فرهنگی قابل تحلیل هستند ضعف هماهنگی میان نهادهای آموزشی، نبود سیاست های شفاف و ارزیابی ناکافی عملکرد مدارس و دانشگاه ها، از اصلی ترین موانع تحقق عدالت آموزشی هستند این ناکارآمدی ها موجب می شوند که اهداف کلان آموزشی با واقعیت های میدانی فاصله داشته باشند و فرصت های یادگیری برای گروه های مختلف اجتماعی به طور نابرابر توزیع شود همچنین، عدم توانمندسازی معلمان و کمبود منابع انسانی متخصص، کیفیت یادگیری را کاهش می دهد و مانع تحقق آموزش فراگیر می شود نابرابری در زیرساخت ها و منابع آموزشی، از جمله تجهیزات، فناوری های نوین، فضای آموزشی مناسب و توزیع نامتعادل منابع مالی و انسانی، باعث ایجاد شکاف های آموزشی میان مناطق شهری و روستایی و میان مناطق برخوردار و محروم می شود این موانع ساختاری، محدودیت هایی ایجاد می کنند که دانش آموزان از مراحل ابتدایی یادگیری با آن مواجه اند و بدون اصلاح آن ها، تلاش ها برای افزایش کیفیت آموزش و کاهش نابرابری ها به نتایج مطلوب منجر نمی شود بعد فرهنگی و اجتماعی نیز نقش تعیین کننده ای در محدود کردن یا تقویت فرصت های آموزشی دارد نگرش ها و باورهای جامعه نسبت به آموزش، نقش جنسیت و ارزش گذاری متفاوت بر رشته ها و تخصص ها، می توانند مانع بهره مندی دانش آموزان از آموزش برابر شوند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
وزیری، فرانک،1403،بررسی موانع نهادی، ساختاری و فرهنگی در توسعه آموزش باکیفیت، برابر و در دسترس برای همگان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه