چکیده مقاله
مهارت های تعاملی و شهروندی به عنوان یکی از مهم ترین نیازهای جوامع معاصر شناخته می شوند که نقش اساسی در شکل گیری فرد و جامعه ای سالم، پویا و مسئولیت پذیر دارند این مهارت ها شامل توانایی های ارتباط موثر، همکاری، احترام به تفاوت ها، مشارکت اجتماعی و شناخت حقوق و وظایف شهروندی است که افراد را برای زندگی اجتماعی موفق و سازنده آماده می سازد آموزش این مهارت ها از طریق مدل ها و رویکردهای متنوعی انجام می شود که در بستر فرهنگی، اجتماعی و آموزشی مختلف، با هدف تقویت رفتارهای مثبت و تعاملی طراحی شده اند در این میان، نظریه یادگیری اجتماعی به عنوان یکی از مبانی نظری مهم، بر نقش مشاهده، مدل سازی و خودکارآمدی در یادگیری مهارت های اجتماعی و شهروندی تاکید دارد و فرآیند یادگیری را تعاملی و مبتنی بر تجربه های اجتماعی می داند استفاده از روش های آموزشی فعال، مشارکتی و تلفیق یادگیری نظری و عملی، تاثیر بسزایی در توسعه مهارت های تعاملی دارد و فناوری های نوین فرصت های بی نظیری برای گسترش یادگیری فراهم می آورند همچنین، همکاری مستمر بین مدرسه، خانواده و نهادهای اجتماعی، زمینه ساز تثبیت و تعمیق مهارت های شهروندی در افراد می شود در عین حال، چالش ها و موانعی نظیر کمبود منابع آموزشی، ضعف آموزش معلمان و محدودیت های ساختاری، آموزش موثر مهارت های اجتماعی را با دشواری مواجه می کند که رفع آن ها نیازمند برنامه ریزی دقیق و سیاست گذاری هوشمندانه است در نهایت، این پژوهش بر اهمیت ارزیابی مستمر اثربخشی آموزش مهارت های شهروندی تاکید دارد تا با بهره گیری از نتایج آن، بتوان برنامه های آموزشی را بهبود داد و شهروندانی آگاه، مسئول و مشارکت جو پرورش داد این مطالعه می تواند راهنمای ارزشمندی برای برنامه ریزان آموزشی، مربیان و سیاست گذاران باشد تا با بکارگیری رویکردهای نوین و بومی سازی تجارب موفق جهانی، نظام آموزشی را در جهت تربیت شهروندانی فعال و توانمند هدایت کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وکلی، محمد و نصراللهی، محمد و شریفی، بهاالدین و اردلان سقزی، محسن،1403،بررسی نظریه های یادگیری اجتماعی در آموزش مهارت های تعاملی و شهروندی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه