چکیده مقاله
سواد گفتاری به عنوان یکی از پایه های مهم یادگیری زبانی، نقشی تعیین کننده در موفقیت تحصیلی و تعاملات اجتماعی دانش آموزان دارد روایتگری شنیداری – فرآیند بازگو کردن داستان ها به صورت زنده، شنیدنی و تعاملی – ابزاری کارآمد برای پرورش این مهارت محسوب می شود هدف این مقاله، مرور و تحلیل پژوهش های داخلی و خارجی درباره تاثیر روایتگری شنیداری بر ارتقای سواد گفتاری دانش آموزان است در این مرور، چارچوب های نظری همچون نظریه تعامل گرایی ویگوتسکی و رویکرد یادگیری مبتنی بر داستان بررسی و دسته بندی عوامل موثر تحلیل می شود یافته ها نشان می دهد که روایتگری شنیداری می تواند مهارت های زبانی، دایره واژگان، توانایی سازمان دهی گفتار، و اعتمادبه نفس دانش آموزان را بهبود دهد همچنین، این شیوه با ایجاد محیط یادگیری جذاب، امکان مشارکت فعال دانش آموز و تقویت پیوندهای اجتماعی را فراهم می سازد در بحث تحلیلی، اشتراکات و تفاوت های نتایج داخلی و خارجی واکاوی شده و بر ضرورت طراحی برنامه های آموزشی منسجم و معلم محور تاکید شده است راهکارهای پیشنهادی شامل آموزش مهارت روایتگری به معلمان، تلفیق این روش در برنامه درسی، و استفاده از رسانه های شنیداری نوین برای تنوع بخشی به تجربه یادگیری است در مجموع، یافته ها نشان می دهد روایتگری شنیداری می تواند به صورت پایدار، کیفیت سواد گفتاری دانش آموزان را ارتقا دهد و نقش موثری در بهبود کیفیت آموزش زبان فارسی داشته باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مهدوی نیا، هدیه و حمزوی، فاطمه و دهقان، صدیقه و انصاری، عایشه،1403،بررسی نقش روایتگری شنیداری در ارتقای سواد گفتاری دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه