چکیده مقاله
مدرسه فراتر از مکانی برای آموزش رسمی، عرصه ای است که دانش آموزان در آن با هنجارها، ارزش ها و روابط انسانی مواجه می شوند و فرصت می یابند مهارت های ارتباطی، هیجانی و اجتماعی خود را در بستر تعاملات روزمره تقویت کنند چنین فضایی با فراهم آوردن احساس امنیت، حمایت عاطفی و احترام متقابل، زمینه ساز رشد همه جانبه و ارتقای سطح تاب آوری آنان در برابر چالش های فردی و اجتماعی خواهد بود کیفیت روابط در مدرسه، شیوه های مدیریتی، سبک تدریس و حتی ویژگی های محیط فیزیکی در تجربه روانی و اجتماعی دانش آموزان نقش چشمگیری دارد هنگامی که مدرسه بتواند محیطی مشارکتی و پذیرنده ایجاد کند، دانش آموزان احساس تعلق بیشتری خواهند داشت و مسیر دستیابی به مهارت های زندگی، عزت نفس و خودکارآمدی برای آنان هموار می شود این امر همچنین به شکل گیری نگرش مثبت نسبت به یادگیری و تعامل با دیگران یاری می رساند و از بروز مشکلات رفتاری و هیجانی جلوگیری می کند مدرسه می تواند به عنوان یک نظام حمایتی در کنار خانواده عمل کرده و نقش تعیین کننده ای در سلامت روانی نسل آینده ایفا کند برنامه های آموزشی که علاوه بر رشد علمی به ارتقای مهارت های اجتماعی و هیجانی دانش آموزان توجه دارند، بیش از سایر روش ها در تقویت احساس ارزشمندی و مسئولیت پذیری موثر بوده اند همچنین، فراهم کردن فرصت هایی برای همیاری، گفتگو و فعالیت های گروهی در فضای مدرسه، پیوندهای اجتماعی و اعتماد به نفس دانش آموزان را تقویت می کند و به رشد شخصیت متعادل آنان یاری می رساند برای تحقق رسالت اصلی مدرسه، لازم است در سیاست گذاری و برنامه ریزی های آموزشی به ابعاد روان شناختی و اجتماعی دانش آموزان توجه جدی شود
کلیدواژهها
نویسندگان
رویا نقی زاده اصل
کارشناسی زبان انگلیسی،آموزش و پرورش استان آذربایجان شرقی
ویدا اشرفی
۲ کارشناسی زبان و ادبیات فارسی، آموزش و پرورش استان آذربایجان شرقی
المیرا رستملی
کارشناسی ارشد زبان و ادبیات عرب، آموزش و پرورش استان آذربایجان شرقی
شیوه ارجاع
نقی زاده اصل، رویا و اشرفی، ویدا و رستملی، المیرا،1403،بررسی نقش مدرسه به عنوان محیط رشد روان شناختی و اجتماعی دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه