چکیده مقاله
رابطه عاطفی میان معلم و هنرجو به عنوان یکی از عوامل کلیدی در فرآیند یادگیری مهارت های عملی و توسعه اعتمادبه نفس حرفه ای شناخته می شود پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش رابطه عاطفی معلم–هنرجو در رشد مهارت های شغلی و اعتمادبه نفس دانش آموزان هنرستانی انجام شد این مطالعه مروری، با تحلیل جامع پژوهش های داخلی و خارجی و بررسی شکاف های موجود، نشان داد که حمایت روانی، بازخورد مثبت، همدلی و ایجاد فضای امن یادگیری توسط معلم، انگیزش درونی، خودکارآمدی و تاب آوری هنرجویان را افزایش می دهد و زمینه رشد مهارت های عملی و اعتمادبه نفس حرفه ای را فراهم می سازد یافته ها حاکی از آن است که رابطه عاطفی مثبت معلم–هنرجو نه تنها مهارت های شغلی هنرجویان را تقویت می کند، بلکه به شکل گیری اعتمادبه نفس، تاب آوری در مواجهه با شکست و انگیزش پایدار آنان منجر می شود پژوهش های پیشین داخلی و بین المللی نشان داده اند که توجه به بعد انسانی و عاطفی آموزش، مکمل آموزش فنی و حرفه ای است و می تواند اثرات بلندمدت و پایدار بر توانمندی های حرفه ای و روانی هنرجویان داشته باشد یافته های این مطالعه، ضرورت آموزش معلمان در مهارت های ارتباطی و ایجاد روابط حمایتی، طراحی محیط های یادگیری امن و انگیزشی و برنامه ریزی آموزشی تلفیقی مهارت های فنی و روانی را برجسته می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
پیرهادی، محدثه،1403،نقش رابطه عاطفی معلم و هنرجو در رشد مهارت های شغلی و اعتمادبه نفس دانش آموزان هنرستانی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه