نقش سبک های فرزندپروری والدین در تقویت یا تضعیف هوش اجتماعی دانش آموزان

چکیده مقاله

هوش اجتماعی به عنوان یکی از ابعاد مهم رشد اجتماعی عاطفی، نقش بسزایی در سازگاری فرد با محیط، کیفیت روابط بین فردی و موفقیت تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان دارد والدین به عنوان نخستین و اصلی ترین الگوی رفتاری، از طریق سبک های فرزندپروری خود می توانند زمینه های تقویت یا تضعیف این نوع هوش را فراهم کنند سبک فرزندپروری مقتدرانه با تاکید بر محبت همراه با قاطعیت، حمایت عاطفی و در عین حال اعمال قواعد منطقی، معمولا باعث پرورش مهارت هایی مانند همدلی، خودکنترلی، توانایی درک احساسات دیگران و حل مسئله می شود در مقابل، سبک های سهل گیر یا مستبد به دلیل افراط در آزادی بدون نظارت یا اعمال سخت گیری های شدید، غالبا مانع رشد مهارت های ارتباطی سالم و خودابرازی موثر می شوند از این رو، بررسی رابطه بین سبک های فرزندپروری و رشد هوش اجتماعی دانش آموزان، اهمیت بالایی در برنامه های تربیتی و آموزشی دارد از سوی دیگر، هوش اجتماعی در تعامل مستقیم با کیفیت روابط خانوادگی و نوع شیوه های ارتباطی والدین و فرزندان قرار دارد هنگامی که والدین با فرزندان خود گفت وگو، احترام متقابل و مشارکت در تصمیم گیری را تمرین می کنند، فرزندان فرصت می یابند تا مهارت های اجتماعی خویش را در فضایی ایمن و حمایتگرانه بیازمایند در چنین محیطی، دانش آموزان توانایی همدلی، درک دیدگاه دیگران و مدیریت هیجان های اجتماعی را بهتر تجربه می کنند اما در خانواده هایی که ارتباط یک سویه، تنبیه های شدید یا بی توجهی حاکم است، فرزندان معمولا دچار ضعف در تعاملات اجتماعی و احساس عدم کفایت در روابط بین فردی می شوند بنابراین، سبک های فرزندپروری نه تنها به طور مستقیم بر سطح هوش اجتماعی تاثیر می گذارند، بلکه در بلندمدت می توانند زمینه ساز موفقیت یا ناکامی اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان باشند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

ساحل همتی پور

کارشناسی حقوق ، دانشگاه مراغه

همتی پور، ساحل،1403،نقش سبک های فرزندپروری والدین در تقویت یا تضعیف هوش اجتماعی دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه