چکیده مقاله
چوب به عنوان یکی از قدیمی ترین و پراستفاده ترین مواد در تاریخ معماری، ویژگی های منحصر به فردی دارد که تاثیر آن را در تجربه حسی و روانی افراد افزایش می دهد این مطالعه ابعاد مختلف روانشناختی حضور چوب را در فضاهای داخلی از جمله تاثیر رنگ ها، بافت ها، الگوهای طبیعی و شکل های متنوع چوب بر احساسات انسانی بررسی می کند و نشان می دهد چگونه این ویژگی ها می توانند باعث کاهش استرس، اضطراب و افزایش حس آرامش، امنیت و تعلق خاطر شوند همچنین، مقایسه ای روانشناختی بین متریال های طبیعی مانند چوب و متریال های صنعتی انجام شده که اهمیت چوب را به عنوان ماده ای زنده و ارتباط دهنده انسان با طبیعت برجسته می سازد این ارتباط عمیق با طبیعت باعث می شود استفاده از چوب در طراحی داخلی نه تنها جنبه زیبایی و کاربردی داشته باشد، بلکه به عنوان عاملی موثر در ارتقای سلامت روانی و خلق تجربه ای معنادار و چندحسی عمل کند پژوهش به بررسی جنبه های فرهنگی و تاریخی استفاده از چوب در معماری نیز پرداخته است تا نشان دهد چگونه در طول زمان، چوب به عنوان نمادی از پایداری، معنویت و هویت فرهنگی در جوامع مختلف مطرح شده و حضور آن در فضاهای داخلی تاثیری عمیق و ماندگار بر کاربران دارد ضرورت بهره گیری هوشمندانه و هدفمند از چوب در طراحی فضاهای مسکونی، درمانی و عمومی که نیازمند ایجاد محیطی آرام بخش و سالم هستند، مورد تاکید قرار گرفته است این پژوهش پیشنهاد می کند که معماران و طراحان داخلی با درک عمیق تر از ویژگی های روانشناختی و فرهنگی چوب، بتوانند فضاهایی خلق کنند که علاوه بر زیبایی ظاهری، سلامت روان و رفاه کاربران را نیز بهبود بخشند و در راستای توسعه معماری پایدار و انسان محور گام بردارند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
م سوی فرد، سیده شهرزاد،1403،بررسی نقش چوب به عنوان یک متریال روانشناختی در طراحی فضاهای داخلی با رویکرد آرام سازی محیط،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه