چکیده مقاله
هدف این پژوهش بررسی تاثیر فناوری هوش مصنوعی بر ساختار روانی کلاس های درس و ارتباط آن با افت تحصیلی دانش آموزان است پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی–تحلیلی و با بهره گیری از روش های کیفی و کمی انجام شده است جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره متوسطه در مدارس شهری بود که با استفاده از نمونه گیری هدفمند، گروهی از کلاس های مجهز به ابزارهای هوش مصنوعی و گروهی فاقد این فناوری مورد مقایسه قرار گرفتند در مرحله نخست، داده ها از طریق پرسش نامه های روان سنجی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با معلمان و مشاهده مستقیم فضای کلاس جمع آوری شد سپس با استفاده از مدل تحلیل مضمون Thematic Analysis و تحلیل همبستگی، تاثیرات روانی ناشی از حضور هوش مصنوعی در کلاس، از جمله احساس تعلق، اضطراب آموزشی، تعامل اجتماعی و انگیزش تحصیلی بررسی گردید نتایج نشان داد که استفاده هدفمند از هوش مصنوعی می تواند ساختار روانی کلاس را بهبود بخشد؛ به ویژه در افزایش احساس امنیت روانی، کاهش اضطراب امتحان، و ارتقای مشارکت دانش آموزان با این حال، در مواردی که هوش مصنوعی جایگزین تعامل انسانی شده بود، افت تحصیلی و احساس انزوا افزایش یافت این یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی نه تنها ابزار آموزشی، بلکه عاملی روان شناختی در فضای یادگیری است که نیازمند مدیریت آگاهانه و انسانی است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نعمتی سرچشمه، صفیه و ملکی، امیرمحمد و حقیر ابراهیم آبادی، محمد مهدی و سوری، نگین،1403،بررسی هوش مصنوعی بر ساختار روانی کلاس وافت تحصیلی دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه