چکیده مقاله
پدیده کوچ نشینی، به عنوان یکی از سبک های زیست سنتی در جوامع عشایری ایران، نقش موثری بر ابعاد گوناگون زندگی افراد این جوامع ایفا می کند یکی از مهم ترین چالش های مرتبط با کوچ نشینی، تاثیر آن بر استمرار تحصیل دانش آموزان عشایر است در این پژوهش، تلاش شده است تا با رویکرد توصیفی تحلیلی، ابعاد مختلف این مسئله مورد بررسی قرار گیرد اطلاعات پژوهش از طریق مطالعه منابع اسنادی، مصاحبه با معلمان مناطق عشایری و تحلیل داده های آماری مربوط به نرخ ترک تحصیل و غیبت دانش آموزان در مناطق کوچ رو گردآوری شده است نتایج تحقیق نشان می دهد که عواملی چون جابجایی فصلی، نبود امکانات آموزشی مناسب در مسیر کوچ، ضعف زیرساخت های ارتباطی، و کمبود معلمان آموزش دیده برای تدریس در شرایط متغیر، از دلایل عمده اختلال در فرآیند یادگیری و استمرار تحصیل در میان دانش آموزان عشایری محسوب می شوند همچنین، نبود برنامه ریزی آموزشی ویژه برای همسوسازی سیستم آموزشی با سبک زندگی عشایری، به افت تحصیلی و ناتوانی در ادامه مسیر تحصیلی منجر می گردد این تحقیق بر لزوم طراحی مدارس سیار، محتوای آموزشی سازگار با شرایط کوچ، بهره گیری از فناوری های نوین آموزشی، و تربیت معلمان بومی تاکید دارد تا بتوان از طریق آن، عدالت آموزشی را در مناطق عشایری محقق کرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�امری، تندیس و پسکوهی، الهام و رنجبر نوری، نگار و دیمیر نارویی، مرضیه،1403،بررسی کوچ نشینی براستمرار تحلیل دانش آموزان عشایر،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه