چکیده مقاله
این مقاله به بررسی اهمیت پرورش تفکر انتقادی از طریق ادبیات فارسی می پردازد و چالش ها و راهکارهای موجود در این زمینه را تحلیل می کند ادبیات به عنوان یک منبع غنی از تجربیات انسانی، می تواند نقش بسزایی در تقویت مهارت های تفکر انتقادی دانش آموزان ایفا کند آثار بزرگانی چون فردوسی، حافظ و مولوی به دانش آموزان این امکان را می دهد که با مفاهیم عمیق انسانی آشنا شوند و از این طریق توانایی های تحلیلی و انتقادی خود را تقویت کنند با این حال، چالش های متعددی از جمله عدم آشنایی معلمان با روش های نوین تدریس، کمبود منابع آموزشی جذاب، فشارهای آموزشی و چالش های اجتماعی و فرهنگی وجود دارد که می تواند مانع از دستیابی به نتایج مطلوب در آموزش ادبیات شود برای مقابله با این چالش ها، نیاز است که برنامه های آموزشی بهبود یابند و معلمان و دانش آموزان به منابع و ابزارهای لازم دسترسی داشته باشند همچنین، توجه به تنوع فرهنگی و اجتماعی در آموزش ادبیات و برگزاری کارگاه های آموزشی می تواند به تقویت تفکر انتقادی کمک کند در نهایت، سرمایه گذاری در آموزش ادبیات و پرورش تفکر انتقادی نه تنها به نفع دانش آموزان بلکه به نفع جامعه به طور کلی خواهد بود و به ساختن نسل جدیدی از شهروندان آگاه و مسئول کمک می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�براهیمی کیا، ژیلا و گرواند، بیتا و کوشکی، گوهر،1403،نقش ادبیات فارسی در پرورش تفکر انتقادی دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه