چکیده مقاله
خودکارآمدی به عنوان یکی از مولفه های مهم روان شناختی در نظریه شناختی اجتماعی بندورا، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری رفتارهای یادگیری، تلاش مستمر و استقامت در مواجهه با چالش ها دارد دانش آموزانی که سطح بالایی از خودکارآمدی دارند، باور دارند که توانایی انجام موفقیت آمیز وظایف یادگیری را دارا هستند این باور مثبت سبب می شود آن ها در برابر موانع تسلیم نشده و با پشتکار بیشتری به مسیر خود ادامه دهند انگیزه درونی ناشی از خودکارآمدی می تواند میزان علاقه مندی به موضوع درسی را افزایش دهد و درنتیجه موجب تمرکز و عملکرد بهتر در فعالیت های آموزشی گردد بر اساس مطالعات متعدد، خودکارآمدی ارتباط مستقیمی با راهبردهای یادگیری عمیق، خودتنظیمی و کنترل هیجانات در محیط های آموزشی دارد زمانی که فرد احساس کند بر مسیر یادگیری خود کنترل دارد و موفقیت در نتیجه تلاش شخصی اوست، انگیزه درونی پایدارتری را تجربه خواهد کرد در این شرایط، حتی در صورت بروز شکست، فرد آن را به عنوان فرصتی برای رشد در نظر می گیرد، نه نشانه ای از ناتوانی این نگرش موجب پایداری در یادگیری، پذیرش چالش های جدید و تقویت حس توانمندی می شود از سوی دیگر، نظام آموزشی نیز می تواند با ارائه بازخورد سازنده، فرصت های تجربه موفقیت و ایجاد فضای حمایتگر، نقش مهمی در تقویت خودکارآمدی ایفا کند ترکیب خودکارآمدی بالا با راهبردهای مناسب آموزشی، بستری برای افزایش تلاش، پیشرفت تحصیلی و رضایت از یادگیری فراهم می آورد بنابراین، توجه به ابعاد انگیزشی خودکارآمدی در طراحی و اجرای برنامه های آموزشی، ضرورتی انکارناپذیر است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�اشنده، مریم و آهورانی، شهرزاده و بامری حد، ایران و رئیسی، پریخاتون،1403،نقش انگیزه های خود کارآمدی در افزایش تلاش و استقامت در یادگیری،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه