نقش بازی در یادگیری کودکان در دوره ابتدایی

چکیده مقاله

بازی یکی از ابزارهای مهم و موثر در فرآیند یادگیری کودکان در دوره ابتدایی است در این دوران، کودکان از طریق بازی نه تنها مهارت های اجتماعی، عاطفی و شناختی خود را توسعه می دهند، بلکه به طور غیرمستقیم مفاهیم درسی و مهارت های فکری را نیز فرا می گیرند بازی ها به کودکان این امکان را می دهند که با محیط خود تعامل کنند، مشکلات را حل کنند و به شیوه ای طبیعی و سرگرم کننده اطلاعات جدیدی به دست آورند این نوع یادگیری فعال و تجربی در مقایسه با روش های سنتی آموزشی که بیشتر بر روی تئوری و تکلیف های نوشتاری متمرکز است، توانمندی های مختلف کودک را به طور جامع تر پرورش می دهد همچنین، بازی در دوره ابتدایی می تواند به بهبود حافظه، تمرکز و خلاقیت کودکان کمک کند و موجب تقویت مهارت های حل مسئله و تفکر انتقادی شود در بازی ها، کودک قادر است تجربیات مختلفی کسب کرده و از اشتباهات خود درس بگیرد این امر به رشد اعتماد به نفس و استقلال در کودکان می انجامد و آنها را برای مواجهه با چالش های آینده آماده می سازد بنابراین، استفاده از بازی به عنوان یک روش آموزشی می تواند در ایجاد انگیزه و علاقه به یادگیری و همچنین بهبود کیفیت آموزش در مدارس ابتدایی نقش به سزایی ایفا کند علاوه بر این، تحقیقات نشان داده اند که بازی های گروهی و همکاری در بازی ها می تواند مهارت های ارتباطی و همکاری را در کودکان تقویت کند که در زندگی اجتماعی و تحصیلی آنها بسیار حیاتی است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

منیژه اطمینان فر

دانش آموخته ی کارشناسی روانشناسی ، دانشگاه تبریز

سمیه ایمانی مقصودلو

دانش آموخته ی کارشناسی ارشد روان شناسی بالینی، دانشگاه تبریز

�طمینان فر، منیژه و ایمانی مقصودلو، سمیه،1403،نقش بازی در یادگیری کودکان در دوره ابتدایی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه