چکیده مقاله
آموزش مشارکتی یکی از روش های نوین تدریس است که با تاکید بر تعامل، همکاری و مشارکت فعال میان دانش آموزان، نقش موثری در ارتقای کیفیت یادگیری ایفا می کند در دروس اجتماعی که نیازمند تفکر تحلیلی، بحث گروهی، درک مفاهیم اجتماعی و مهارت های ارتباطی هستند، استفاده از رویکرد آموزش مشارکتی می تواند بستر مناسبی برای درک عمیق تر مفاهیم و تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان فراهم آورد این مقاله با روش کتابخانه ای به بررسی تاثیر آموزش مشارکتی بر یادگیری دروس اجتماعی پرداخته و شواهد نظری و پژوهشی گوناگون را مورد تحلیل قرار داده است یافته ها نشان می دهد که این شیوه باعث افزایش مشارکت فعال دانش آموزان، تقویت اعتماد به نفس، ارتقای مهارت تفکر انتقادی و ایجاد حس مسئولیت پذیری در آنان می شود همچنین، آموزش مشارکتی به بهبود تعامل بین فردی و کاهش اضطراب یادگیری نیز کمک می کند و موجب می شود دانش آموزان با انگیزه و علاقه بیشتری در فرآیند یادگیری مشارکت داشته باشند نتایج این مطالعه حاکی از آن است که بهره گیری هدفمند از روش های مشارکتی در تدریس دروس اجتماعی، می تواند باعث افزایش عمق یادگیری، بهبود درک مفاهیم و کاربردی شدن آموخته ها در زندگی واقعی شود معلمان با طراحی فعالیت های گروهی هدفمند، هدایت بحث های کلاسی، تشویق به تفکر جمعی و مدیریت فضای مشارکتی در کلاس، می توانند به شکلی موثر زمینه های رشد فردی و اجتماعی دانش آموزان را فراهم سازند از سوی دیگر، این شیوه آموزشی باعث تقویت مهارت های حل مسئله، تصمیم گیری و احترام به نظرات دیگران می شود که در دروس اجتماعی از اهمیت بالایی برخوردارند در پایان، مقاله بر لزوم آموزش معلمان برای به کارگیری صحیح روش های مشارکتی و ایجاد فرهنگ گفت وگو و همکاری در مدارس تاکید می ورزد و پیشنهاد می کند که برنامه ریزی های آموزشی در این زمینه تقویت شوند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ئوفی، سوما و سلدوزی، محمد و اوراز، آرین و پورسلطانی، فرزانه،1403،تاثیر آموزش مشارکتی بر یادگیری دروس اجتماعی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه