چکیده مقاله
آموزش مشارکتی بین مدارس و دانشگاه ها به عنوان یک رویکرد نوین در نظام آموزشی، امکان تبادل دانش و تجربیات میان معلمان، دانش آموزان و اساتید دانشگاهی را فراهم می آورد این نوع تعامل باعث تقویت مهارت های پژوهشی و حل مسئله در دانش آموزان می شود و زمینه رشد خلاقیت آموزشی را مهیا می سازد مدارس با بهره گیری از منابع علمی و تخصصی دانشگاه ها می توانند روش های نوین تدریس و فناوری های آموزشی پیشرفته را در کلاس های خود پیاده سازی کنند از سوی دیگر، دانشگاه ها نیز با مشاهده چالش ها و نیازهای واقعی مدارس، پژوهش های کاربردی و راهکارهای عملی برای بهبود فرآیند یاددهی یادگیری ارائه می دهند این همکاری دو سویه باعث ارتقای کیفیت آموزشی و ایجاد انگیزه در معلمان و دانش آموزان می شود همچنین، ارتباط مستمر میان این دو نهاد، فرصت های آموزشی مبتنی بر پروژه و تجربیات عملی را گسترش می دهد با ایجاد شبکه های مشارکتی، انتقال دانش بین نسل های مختلف سریع تر و کارآمدتر انجام می شود در نهایت، آموزش مشارکتی می تواند زمینه ساز تحول فرهنگی و آموزشی در جامعه باشد تحقیقات نشان می دهند که پیاده سازی برنامه های مشترک بین مدارس و دانشگاه ها باعث نوآوری در روش های تدریس و یادگیری می شود این نوآوری ها شامل استفاده از فناوری های نوین، طراحی فعالیت های تعاملی و برنامه های آموزشی مبتنی بر حل مسئله هستند دانش آموزان در این فرآیند با محیط های واقعی پژوهشی آشنا شده و مهارت های تفکر انتقادی و خودآموزی آن ها تقویت می شود معلمان نیز با بهره مندی از راهنمایی اساتید دانشگاه، توانمندی های حرفه ای خود را ارتقا می دهند و به طراحی برنامه های آموزشی جذاب تر و اثربخش تر می پردازند
کلیدواژهها
نویسندگان
عیسی صالحی
دانش آموخته ی کارشناسی روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اهواز
هاجر صاکی
دانش آموخته ی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی
محمد حسین جلالی فر
دانش آموخته ی کارشناسی ارشد مهندسی اگرتکنولوژی دانشگاه خوزستان
شیوه ارجاع
�الحی، عیسی و صاکی، هاجر و جلالی فر، محمد حسین،1403،تاثیر آموزش مشارکتی بین مدارس و دانشگاه ها بر نوآوری آموزشی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه