چکیده مقاله
آموزش مهارت های زندگی به عنوان رویکردی پیشگیرانه و توانمندساز، نقش بنیادینی در رشد عاطفی، اجتماعی و شناختی کودکان ایفا می کند در دوره ابتدایی که پایه ریزی شخصیت و ساختار هیجانی کودکان صورت می گیرد، تقویت مهارت هایی نظیر خودآگاهی، مدیریت هیجانات، همدلی، ارتباط موثر و حل مسئله می تواند تاثیرات مثبت پایداری بر بهزیستی روان شناختی و رفتار اجتماعی آنان داشته باشد پژوهش های مختلف نشان داده اند که برنامه های آموزشی مرتبط با مهارت های زندگی منجر به افزایش درک کودکان از احساسات خود، بهبود مهارت های بیان هیجانی، کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و افزایش توانایی تنظیم هیجانات می شود همچنین این آموزش ها به کودکان کمک می کند تا شناخت بهتری از نقاط قوت و ضعف خود به دست آورده، در مواجهه با موقعیت های چالشی واکنش های سنجیده تری از خود نشان دهند مقاله حاضر با مرور ادبیات نظری و یافته های پژوهشی، به بررسی تاثیر آموزش مهارت های زندگی در ارتقای خودآگاهی و مدیریت هیجانات در میان دانش آموزان مقطع ابتدایی می پردازد نتایج مطالعات نشان می دهد که مداخله های ساختارمند آموزشی در قالب برنامه های مدرسه محور، نقش کلیدی در پرورش سواد هیجانی و سلامت روانی کودکان دارد در پایان، پیشنهادهایی برای به کارگیری موثر این برنامه ها در نظام آموزشی ارائه می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مثبت شاهجویی، حمیده و حسنوند، کیمیا،1403،تاثیر آموزش مهارت های زندگی در ارتقای خودآگاهی و مدیریت هیجانات کودکان ابتدایی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه