چکیده مقاله
درماندگی آموخته شده پدیده ای روان شناختی است که در پاسخ به تجارب تکراری شکست یا بی اثر بودن تلاش ها شکل می گیرد و می تواند منجر به افت انگیزه، کاهش عملکرد تحصیلی و مشکلات هیجانی در دانش آموزان شود سلیگمن، ۱۹۷۵؛ منصوری و همکاران، ۱۴۰۰ مطالعات نشان داده اند که امیدواری، به عنوان یک سازه روان شناختی مثبت، می تواند نقش میانجی یا تعدیل گر مهمی در مقابله با پیامدهای درماندگی ایفا کند اسنایدر، ۲۰۰۲؛ فراهانی و همکاران، ۱۳۹۸ هدف این پژوهش، بررسی رابطه امیدواری با کاهش نشانه های درماندگی آموخته شده در دانش آموزان مقطع متوسطه است بر اساس چارچوب نظری، امیدواری نه تنها به صورت مستقیم بر بهبود تفکر هدف محور اثر می گذارد، بلکه از طریق ارتقای تاب آوری و انگیزش درونی، دانش آموزان را قادر می سازد موقعیت های دشوار را به فرصت های رشد تبدیل کنند نتایج این پژوهش می تواند در طراحی برنامه های مشاوره و مداخلات مدرسه محور موثر واقع شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
پاباغی، محبوبه و راه خفنه، محمد امین و خسروپور، اسما و بلوچی، سعیده،1403،تاثیر امیدواری بر کاهش درماندگی آموخته شده در دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه