چکیده مقاله
این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی سه روش آموزشی حضوری، مجازی و ترکیبی بر عملکرد تحصیلی و رضایت دانش آموزان مقطع متوسطه اول در شهر تهران انجام شد مطالعه از رویکرد ترکیبی کمی و کیفی استفاده کرد و جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع متوسطه اول منطقه ۵ تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳ ۱۴۰۴ بود نمونه ای شامل ۱۵۰ دانش آموز ۷۵ دختر و ۷۵ پسر به صورت خوشه ای تصادفی انتخاب و در سه گروه ۵۰ نفره قرار گرفتند داده ها از طریق آزمون های استاندارد پایایی ۰ ۸۷ ، پرسشنامه رضایت لیکرت پایایی ۰ ۸۴ و مصاحبه های نیمه ساختارمند با ۱۸ دانش آموز جمع آوری شدند یافته های کمی با تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون توکی و داده های کیفی با تحلیل محتوای استقرایی نرم افزار MAXQDA تحلیل شدند نتایج نشان داد که آموزش ترکیبی با میانگین عملکرد تحصیلی M=۸۸ ۷, SD=۳ ۶ و رضایت M=۴ ۵, SD=۰ ۵ به دلیل ترکیب تعاملات اجتماعی و انعطاف پذیری، اثربخشی بیشتری نسبت به آموزش حضوری M=۸۵ ۱, SD=۴ ۳؛ M=۴ ۲, SD=۰ ۶ و مجازی M=۸۰ ۸, SD=۵ ۹؛ M=۳ ۵, SD=۰ ۹ داشت آموزش حضوری در تعاملات اجتماعی ۸۵% کدها و آموزش مجازی در انعطاف پذیری ۷۰% کدها برجسته بودند عوامل زمینه ای مانند زیرساخت های فناوری و مهارت های معلمان نقش میانجی داشتند پیشنهاد می شود نظام آموزشی ایران با بهبود زیرساخت ها و آموزش معلمان، از آموزش ترکیبی بهره برداری کند محدودیت ها شامل نمونه محدود و تمرکز بر دو درس بود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یاتی، ملیکا و مخصوصی، شقایق و قیصر، سمانه و قنبری نژاد مقدم، الهه،1403،مقایسه اثربخشی آموزش حضوری، مجازی و ترکیبی بر دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه