چکیده مقاله
در دنیای پیچیده و پرشتاب قرن بیست و یکم، پرورش مهارت های کلیدی مانند تفکر انتقادی، خلاقیت، همکاری تیمی و سواد دیجیتال از اهمیت فراوانی برخوردار است این پژوهش به مقایسه اثربخشی یادگیری مبتنی بر پروژه با یادگیری سنتی در تقویت مهارت های قرن بیست و یکم پرداخته است یادگیری مبتنی بر پروژه، رویکردی فعال و دانش محور است که دانش آموزان را در فرآیند یادگیری به صورت عملی، مشارکتی و کاربردی درگیر می کند، در حالی که یادگیری سنتی بیشتر بر انتقال اطلاعات و روش های حفظی تمرکز دارد پژوهش حاضر با استفاده از روش تحلیل کتابخانه ای و بررسی مطالعات میدانی متعدد نشان می دهد که یادگیری مبتنی بر پروژه در توسعه مهارت های نرم و کاربردی دانش آموزان موثرتر است و باعث افزایش انگیزه، خلاقیت و توانایی حل مسئله می شود همچنین این روش با فراهم آوردن محیطی برای همکاری گروهی و تقویت مهارت های ارتباطی، دانش آموزان را برای مواجهه با چالش های پیچیده دنیای امروز آماده تر می سازد از سوی دیگر، یادگیری سنتی با وجود مزایایی مانند ساختار منظم و امکان پوشش گسترده مباحث، در پرورش مهارت های عملی و بین فردی دچار محدودیت است این پژوهش با بررسی موانع و چالش های اجرای یادگیری مبتنی بر پروژه، راهکارهایی مانند آموزش معلمان، بازنگری در برنامه های درسی و بهره گیری از فناوری های نوین را برای ارتقای این رویکرد پیشنهاد می کند در نهایت، تاکید می شود که ادغام روش های یادگیری فعال و پروژه محور در نظام آموزشی، ضرورتی انکارناپذیر برای آماده سازی نسل های آینده جهت موفقیت در دنیای پیچیده و متغیر قرن بیست و یکم است
کلیدواژهها
نویسندگان
مهین شجاعی
کارشناسی ارشد آموزش محیط زیست دانشگاه پیام نور شیراز
نسیمه جعفری
کارشناسی روانشناسی دانشگاه پیام نور اوز
علی آریا
کارشناسی شیمی دانشگاه پیام نور گچساران
خدیجه محمدپور
کارشناسی مدیریت دولتی دانشگاه رامهرمز
شیوه ارجاع
�جاعی، مهین و جعفری، نسیمه و آریا، علی و محمدپور، خدیجه،1403،مقایسه اثربخشی یادگیری مبتنی بر پروژه با یادگیری سنتی در تقویت مهارت های قرن ۲۱،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه