چکیده مقاله
فرسودگی تحصیلی و تاب آوری روانشناختی از جمله مفاهیم کلیدی در روانشناسی تربیتی هستند که تاثیر مستقیمی بر عملکرد و سلامت روان دانش آموزان دارند فرسودگی تحصیلی به عنوان یک سندرم ناشی از استرس مزمن آموزشی، شامل سه بعد خستگی عاطفی، بدبینی تحصیلی و کاهش احساس کارآمدی است در مقابل، تاب آوری روانشناختی به توانایی فرد در سازگاری و مقابله موثر با چالش های تحصیلی و حفظ تعادل روانی اشاره دارد این پژوهش به مقایسه این دو متغیر در محیط های آموزشی می پردازد مطالعات نشان می دهند که فرسودگی تحصیلی در میان دانش آموزان با سطوح بالای فشارهای درسی، انتظارات تحصیلی و رقابت های ناسالم مرتبط است این پدیده می تواند منجر به کاهش انگیزه، افت عملکرد و حتی ترک تحصیل شود در مقابل، دانش آموزان دارای تاب آوری روانشناختی بالا، بهتر می توانند با استرس های تحصیلی کنار بیایند و در مواجهه با شکست ها، انعطاف پذیری بیشتری نشان دهند عوامل موثر بر تاب آوری شامل حمایت اجتماعی، مهارت های حل مسئله، نگرش مثبت و خودکارآمدی است بررسی ها حاکی از آن است که بین فرسودگی تحصیلی و تاب آوری روانشناختی رابطه معکوس وجود دارد، به طوری که افزایش تاب آوری می تواند به کاهش علائم فرسودگی منجر شود مدارسی که برنامه های تقویت تاب آوری مانند آموزش مهارت های مقابله ای، جلسات مشاوره و فعالیت های گروهی را اجرا می کنند، دانش آموزان با سطوح پایین تری از فرسودگی تحصیلی گزارش می دهند همچنین، تفاوت های فردی و محیطی مانند سبک مدیریت مدرسه، جو کلاسی و حمایت خانواده در این رابطه نقش واسطه ای دارند این مطالعه بر اهمیت مداخلات روان شناختی در مدارس برای کاهش فرسودگی تحصیلی و تقویت تاب آوری تاکید می کند پیشنهاد می شود مدارس با تلفیق برنامه های آموزشی روانی، محیطی حمایتی و کم استرس ایجاد کنند تا دانش آموزان بتوانند در عین مواجهه با چالش های تحصیلی، سلامت روان خود را حفظ نمایند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لیمانی پور، نصیبه و معتقدنژاد، علیرضا و پیشاهنگ، زینب،1403،مقایسه فرسودگی تحصیلی و تاب آوری روانشناسی در مدارس،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه