نظریه دلبستگی جان بالبی و تاثیر آن بر روابط معلم دانش آموز و آمادگی برای یادگیری

چکیده مقاله

نظریه دلبستگی که نخستین بار توسط جان بالبی مطرح شد، یکی از بنیادی ترین چارچوب های نظری در روان شناسی رشد و آموزش به شمار می رود این نظریه بر اهمیت پیوندهای عاطفی پایدار بین کودک و مراقبان اولیه تاکید دارد و بیان می کند که کیفیت این پیوندها نقش مهمی در شکل گیری شخصیت، تنظیم هیجان و توانایی یادگیری فرد در آینده دارد در محیط آموزشی نیز نوع رابطه عاطفی میان معلم و دانش آموز می تواند به منزله نوعی دلبستگی ثانویه عمل کند و بر احساس امنیت، انگیزش، مشارکت و موفقیت تحصیلی اثرگذار باشد پژوهش های اخیر ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۳ نشان داده اند که ارتباط گرم، پذیرا و حمایتگرانه معلم می تواند اضطراب یادگیری را کاهش داده، خودکارآمدی تحصیلی را افزایش دهد و بستر مناسبی برای رشد اجتماعی و هیجانی فراهم آورد مقاله حاضر با روش مروری و تحلیل منابع معتبر فارسی و انگلیسی، به بررسی نقش نظریه دلبستگی بالبی در تبیین روابط عاطفی موثر بین معلم و دانش آموز و تاثیر این روابط بر آمادگی برای یادگیری می پردازد در پایان، پیشنهادهایی برای تقویت پیوندهای مثبت معلم دانش آموز در نظام آموزشی ایران ارائه می شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فائزه فدائی

ارشد آموزش ریاضی

شقایق جهانتیغ

کارشناسی آموزش ابتدایی

رقیه کاظمی بالاخانه

کارشناسی آموزش ابتدایی

یونس نارویی

کارشناسی آموزش ابتدایی

فدائی، فائزه و جهانتیغ، شقایق و کاظمی بالاخانه، رقیه و نارویی، یونس،1403،نظریه دلبستگی جان بالبی و تاثیر آن بر روابط معلم دانش آموز و آمادگی برای یادگیری،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه