چکیده مقاله
آموزش مهارت های زندگی به عنوان یکی از رویکردهای تربیتی آموزشی با هدف تقویت توانمندی های فردی و اجتماعی دانش آموزان، در ارتقای مسئولیت پذیری مورد توجه پژوهشگران و سیاست گذاران قرار گرفته است این مقاله مروری تحلیلی با مرور متون بین المللی و فارسی ۲۰۱۰–۲۰۲۵ ، مبانی نظری و شواهد تجربی موجود درباره تاثیر برنامه های مهارت های زندگی و آموزش های مرتبط با مهارت های اجتماعی، ارتباطی و خودمدیریتی بر مسئولیت پذیری دانش آموزان را بررسی می کند نتایج نشان می دهد که مداخلات ساختاریافته مبتنی بر مهارت آموزی مثل برنامه های SEL و LifeSkills Training تاثیر مثبت و متوسط تا قوی بر مولفه های رفتاری مرتبط با مسئولیت شامل پایبندی به قواعد، تکلیف پذیری، پاسخگویی اجتماعی و مدیریت وظایف دارند Durlak et al , ۲۰۱۱; Botvin & Griffin, ۲۰۰۴ در منابع فارسی نیز پژوهش های تجربی و نیمه آزمایشی اثربخشی آموزش مهارت ها را در افزایش احساس مسئولیت، سازگاری مدرسه و خودکنترلی گزارش کرده اند زینی وند & رحیمی فر, ۱۴۰۳; فرازمند و همکاران, ۱۴۰۴ مکانیسم های میانجی شامل تقویت مهارت های تصمیم گیری، خودتنظیمی، مهارت های ارتباطی و بازخورد سازمان یافته هستند مقاله محدودیت های موجود نقص در پیگیری بلندمدت، ناهمگونی ابزارهای اندازه گیری، نمونه های کوچک را بازشناسی کرده و پیشنهاداتی برای برنامه ریزی در مدارس و پژوهش های آینده ارائه می دهد، از جمله اجرای برنامه های یکپارچه SEL/LST، آموزش معلمان، و طراحی مطالعات RCT و طولی برای ارزیابی پایداری اثرات Cipriano et al , ۲۰۲۳; Sancassiani et al , ۲۰۱۵
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ارویردی زاده، مهسا،1403،نقش آموزش مهارت های زندگی در ارتقای مسئولیت پذیری دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه