چکیده مقاله
آموزش مهارت های زندگی یکی از مهم ترین مولفه های تربیتی در نظام های آموزشی نوین به شمار می آید که نقش بسزایی در رشد شخصیت، تقویت توانایی های فردی و اجتماعی دانش آموزان ایفا می کند گنجاندن این مهارت ها در برنامه درسی مدارس، زمینه ساز ارتقاء خودآگاهی، تصمیم گیری صحیح، کنترل هیجانات، مدیریت استرس و برقراری ارتباط موثر میان دانش آموزان است چنین آموزش هایی نه تنها توانمندی های روانی–اجتماعی دانش آموزان را افزایش می دهد، بلکه آنان را برای مواجهه با چالش های زندگی روزمره، مسئولیت پذیری و انتخاب های سالم آماده می سازد برنامه ریزی هدفمند برای آموزش مهارت های زندگی در قالب محتوای درسی، فعالیت های فوق برنامه و روش های نوین تدریس، می تواند بستری مناسب برای پرورش نسلی خلاق، متعهد و تاب آور فراهم آورد اجرای چنین برنامه هایی در مدارس، ضمن کاهش آسیب های اجتماعی و رفتاری، موجب بهبود عملکرد تحصیلی و سلامت روانی دانش آموزان نیز می شود از این رو، ضرورت بازنگری و تقویت جایگاه مهارت های زندگی در اسناد آموزشی و برنامه ریزی درسی بیش از پیش احساس می گردد تا مدارس به محیطی پویا برای یادگیری همه جانبه تبدیل شوند در ادامه این ضرورت، توجه به بومی سازی آموزش مهارت های زندگی با در نظر گرفتن فرهنگ، ارزش ها و نیازهای خاص هر جامعه نیز از اهمیت ویژه ای برخوردار است طراحی محتوای آموزشی متناسب با ویژگی های سنی، جنسیتی و شرایط محیطی دانش آموزان، می تواند اثربخشی این آموزش ها را افزایش دهد همچنین، توانمندسازی معلمان در زمینه آموزش مهارت های زندگی از طریق دوره های ضمن خدمت، نقش کلیدی در اجرای موفق این برنامه ها دارد تعامل موثر میان مدرسه، خانواده و نهادهای اجتماعی نیز در نهادینه سازی این مهارت ها نقش آفرین است بنابراین، یک رویکرد هماهنگ و چندبعدی برای نهادینه سازی آموزش مهارت های زندگی در مدارس، گامی اساسی در راستای تربیت نسلی توانمند، سالم و آگاه خواهد بود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کاظمی، سکینه و سالاری، هاجر و رحیمیان اصل، یعقوب،1403،نقش آموزش مهارت های زندگی در برنامه درسی مدارس،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه