چکیده مقاله
بومی سازی آموزش و پرورش به معنای انطباق محتوای آموزشی با فرهنگ، زبان، تاریخ و ارزش های محلی است که نقش موثری در تقویت هویت فرهنگی دانش آموزان ایفا می کند این فرآیند موجب می شود دانش آموزان ضمن یادگیری مطالب درسی، ارتباط عمیق تری با محیط اجتماعی و فرهنگی خود برقرار کنند و احساس تعلق به جامعه بومی خویش در آنان افزایش یابد هنگامی که دانش آموزان با مفاهیم و نمونه هایی از زندگی واقعی و محیط اطراف خود مواجه می شوند، یادگیری برایشان معنادارتر شده و انگیزه بیشتری برای مشارکت در فرآیند آموزشی پیدا می کنند همچنین استفاده از زبان مادری و داستان های محلی در آموزش می تواند در حفظ و انتقال میراث فرهنگی به نسل های آینده نقش موثری ایفا کند بومی سازی باعث می شود که آموزش از حالت انتزاعی خارج شده و به تجربه ای ملموس و قابل درک تبدیل شود در این مسیر، معلمان به عنوان واسطه های فرهنگی باید مهارت ها و دانش کافی برای تلفیق محتوای بومی با اهداف آموزشی ملی داشته باشند توجه به تفاوت های اقلیمی، زبانی و تاریخی مناطق مختلف کشور نیز می تواند در برنامه ریزی درسی به غنای آموزشی بیفزاید همچنین، حضور فعال خانواده ها و بزرگان محلی در فرآیند آموزشی، زمینه ساز تقویت ارتباط مدرسه با جامعه خواهد شد اجرای صحیح بومی سازی نیازمند برنامه ریزی جامع، مشارکت نهادهای فرهنگی و توجه به عدالت آموزشی است تا همه دانش آموزان صرف نظر از موقعیت جغرافیایی یا قومیتی، از فرصت های برابر برای رشد فرهنگی برخوردار شوند به طور کلی، بومی سازی نه تنها موجب ارتقاء کیفیت آموزش می شود، بلکه عامل مهمی در حفظ تنوع فرهنگی و انسجام ملی به شمار می رود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�هراب زاده، مینا و اجورلو، فاطمه و فتحی، صابر و گل کار جهرمی، ثمینه گل کار جهرمی،1403،تاثیر بومی سازی آموزش و پرورش بر تقویت فرهنگی دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه