چکیده مقاله
تعامل دانش آموز–دانش آموز یکی از عوامل کلیدی در تقویت یادگیری عمیق محسوب می شود و نقش مهمی در ارتقای فهم مفاهیم پیچیده و توسعه مهارت های تحلیلی ایفا می کند این نوع تعامل باعث می شود دانش آموزان نه تنها محتوا را از طریق توضیح دادن و بحث با یکدیگر درک کنند، بلکه توانایی تفکر انتقادی، تحلیل و حل مسئله نیز در آن ها تقویت شود فعالیت های گروهی، بحث های مشارکتی و کار تیمی فرصت های یادگیری اجتماعی فراهم می کنند و امکان بازخورد فوری و اصلاح درک اشتباهات را به دانش آموزان می دهند چنین محیط هایی دانش آموزان را تشویق می کنند تا فعالانه در فرآیند یادگیری حضور داشته باشند و مسئولیت بخشی از یادگیری خود را بر عهده گیرند تحقیقات نشان می دهد که تعامل میان دانش آموزان باعث افزایش انگیزه، تعهد و علاقه آن ها به یادگیری می شود و یادگیری سطحی را به یادگیری عمیق و معنادار تبدیل می کند مشارکت فعال در بحث های گروهی و پروژه های مشترک موجب تقویت مهارت های ارتباطی، همفکری و همکاری در دانش آموزان می شود و توانایی آن ها را در کاربرد دانش در موقعیت های واقعی افزایش می دهد محیط های آموزشی که تعامل دانش آموز–دانش آموز را ترویج می کنند، یادگیری را به تجربه ای پویا، جذاب و مشارکتی تبدیل می کنند و اثر مثبت آن بر عملکرد تحصیلی و توسعه مهارت های شناختی و اجتماعی دانش آموزان به خوبی قابل مشاهده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محجوب، بی بی خطیبه و یلمه، سهیلا و پقه، زهرا و نظری، آزاده،1403،تاثیر تعامل دانش آموز–دانش آموز بر یادگیری عمیق در محیط آموزشی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه