چکیده مقاله
در سال های اخیر، پژوهش های تربیتی و روان شناختی بر اهمیت تعاملات انسانی در بسترهای آموزشی تاکید ویژه ای داشته اند؛ به ویژه رابطه میان معلم و دانش آموز به عنوان یکی از موثرترین عوامل در کیفیت تجربه یادگیری و سلامت روانی دانش آموزان شناخته می شود تعاملات مثبت، همدلانه و حمایتی معلم با دانش آموز، نه تنها موجب ارتقای عملکرد تحصیلی، بلکه عاملی کلیدی در شکل گیری حس امنیت روانی و تقویت اعتمادبه نفس در فضای مدرسه است این مقاله مروری با هدف تحلیل نقش تعاملات معلم و دانش آموز در ایجاد محیطی ایمن و پرورش روانی سالم، به بررسی مفهومی، نظری و تجربی این حوزه پرداخته است مطالعه منابع نظری شامل نظریه دلبستگی، نظریه خودپنداره و دیدگاه های یادگیری اجتماعی نشان می دهد که رابطه ای گرم و باثبات میان معلم و دانش آموز، زیربنای شکل گیری احساس تعلق، امنیت هیجانی و خودکارآمدی در کودکان و نوجوانان است همچنین بررسی مطالعات تجربی نظیر پژوهش های Pianta، Roorda و Jennings تاکید می کند که کیفیت رابطه عاطفی در کلاس درس، با کاهش اضطراب، افزایش انگیزش، مشارکت فعال تر و ارتقای مهارت های اجتماعی همراه است با این حال، چالش هایی چون فشار کاری معلمان، کمبود آموزش مهارت های ارتباطی، و تفاوت های فرهنگی و روانی میان معلم و دانش آموز می توانند مانعی برای تحقق تعاملات سازنده باشند در پایان، این مقاله با ارائه راهکارهایی چون ارتقای صلاحیت های هیجانی معلمان، فراهم سازی فرصت های ارتباط فردی، و ایجاد نظام های پشتیبان در مدرسه، بر اهمیت توسعه تعاملات انسانی موثر در راستای پرورش دانش آموزانی با اعتمادبه نفس و احساس امنیت پایدار تاکید می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
سیده زهرا آذرخش
کارشناسی ارشد روان شناسی تربیتی، دانشگاه پیام نور بهبهان
فاطمه حاتمی بلداجی
کارشناسی زیست شناسی، دانشگاه شهرکرد
زهرا جابری
کارشناسی مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور آباده
شیوه ارجاع
�ذرخش، سیده زهرا و حاتمی بلداجی، فاطمه و جابری، زهرا،1403،تاثیر تعاملات معلم و دانش آموز بر ایجاد حس امنیت و اعتمادبه نفس در فضای مدرسه،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه