تاثیر رابطه عاطفی معلم و دانش آموز بر پیشرفت تحصیلی

چکیده مقاله

رابطه عاطفی میان معلم و دانش آموز یکی از اساسی ترین مولفه های موفقیت آموزشی و یادگیری پایدار در نظام تعلیم و تربیت محسوب می شود این رابطه نه تنها به عنوان یک پیوند انسانی، بلکه به مثابه عاملی تربیتی و روان شناختی نقش بنیادینی در انگیزش، خودپنداره تحصیلی و عملکرد آموزشی دانش آموزان دارد پژوهش های متعددی نشان داده اند که وجود تعامل مثبت، احترام متقابل و احساس امنیت عاطفی در کلاس درس، میزان درگیری شناختی و هیجانی دانش آموزان را به صورت چشمگیری افزایش می دهد و آنان را نسبت به یادگیری فعال، مشارکت در فعالیت های گروهی و ابراز توانایی های فردی ترغیب می کند در مقابل، ضعف ارتباطی یا بی توجهی هیجانی معلم می تواند به کاهش علاقه، افت تحصیلی و شکل گیری اضطراب یادگیری بینجامد در این مقاله مروری، تلاش شده است تا بر پایه یافته های نظری و تجربی، نقش رابطه عاطفی معلم و دانش آموز در ابعاد گوناگون پیشرفت تحصیلی مورد تحلیل قرار گیرد بدین منظور، مفاهیمی چون دلبستگی آموزشی، هوش هیجانی معلم، اعتماد و همدلی متقابل، و نقش محیط عاطفی کلاس به تفصیل بررسی می شود نتایج بررسی ها حاکی از آن است که رابطه عاطفی مطلوب میان معلم و دانش آموز زمینه ساز رشد شناختی، اجتماعی و هیجانی دانش آموزان بوده و به ارتقای عملکرد درسی، تقویت خودکارآمدی، افزایش عزت نفس تحصیلی و کاهش اضطراب منجر می شود در نهایت، بر اساس جمع بندی مطالعات، می توان گفت که آموزش صرفا فرآیندی شناختی نیست، بلکه تعاملات عاطفی و انسانی درون کلاس، بنیان اصلی موفقیت آموزشی را تشکیل می دهد و معلم به عنوان عنصر محوری این پیوند، باید از مهارت های ارتباطی، همدلی، گوش دادن فعال و مدیریت هیجانی بالایی برخوردار باشد تا بتواند محیطی امن، پرانرژی و حمایتگر برای یادگیری موثر فراهم آورد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سولماز نیازی زنگی

کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، دانشگاه آفاق

نیازی زنگی، سولماز،1403،تاثیر رابطه عاطفی معلم و دانش آموز بر پیشرفت تحصیلی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه