چکیده مقاله
در دهه های اخیر، نظام های آموزشی با تحول در شیوه های ارزشیابی، به ویژه با تکیه بر رویکردهای نوین همچون ارزشیابی توصیفی و کیفی، کوشیده اند تا از فشارهای سنتی آزمون های کمی و نمره محور بکاهند و محیط یادگیری را برای دانش آموزان دلپذیرتر سازند در ارزشیابی توصیفی، تاکید بر بازخورد سازنده، تبیین نقاط قوت و ضعف و ارائه راهکارهای بهبود یادگیری است و دانش آموز به جای مقایسه با دیگران، با معیارهای پیشرفت فردی خود سنجیده می شود این تغییر نگرش، فرآیند یادگیری را به یک تجربه معنادار و پویا بدل می کند و دانش آموزان را از اضطراب ناشی از شکست و ترس از قضاوت دور می سازد همچنین، ارزشیابی کیفی سبب می شود که توجه معلمان بیش از پیش بر رشد همه جانبه و توانایی های واقعی یادگیرندگان متمرکز گردد و نقش فعال تری برای آنان در مسیر یادگیری تعریف شود در نتیجه، جو آموزشی به جای تاکید بر رقابت، به سوی همکاری، مشارکت و خودسنجی پیش می رود که بستر مهمی برای شکل گیری انگیزه درونی و نگرش مثبت به یادگیری است یافته های پژوهش های متعدد نشان می دهد که اجرای رویکردهای توصیفی و کیفی در ارزشیابی، تاثیر چشمگیری بر افزایش انگیزش تحصیلی و تقویت اعتماد به نفس دانش آموزان دوره ابتدایی دارد هنگامی که دانش آموز بازخوردهای هدفمند و متناسب با عملکرد خود دریافت می کند، احساس ارزشمندی و توانایی در او تقویت می شود و به تدریج اعتماد به نفس تحصیلی و اجتماعی اش افزایش می یابد چنین ارزشیابی هایی به جای ایجاد اضطراب امتحان، حس امنیت و آرامش را در فضای کلاس حاکم می سازد و شرایطی فراهم می کند تا دانش آموزان با شجاعت بیشتری ایده ها و پاسخ های خود را بیان کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمدخانی، فاطمه و یغموری میانی، بنفشه و صحرایی، عطیه و قاسمی پور، سارا،1403،مروری بر نقش رویکردهای نوین ارزشیابی (توصیفی، کیفی) بر انگیزش تحصیلی و اعتماد به نفس دانش آموزان دوره ابتدایی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه