تاثیر رویکردهای نوین تدریس، به ویژه ساختن گرایی، بر تقویت خودگردانی تحصیلی دانش آموزان

چکیده مقاله

تاثیر رویکردهای نوین تدریس، به ویژه ساختن گرایی، بر تقویت خودگردانی تحصیلی دانش آموزان یکی از موضوعات مهم در حوزه آموزش و پرورش معاصر است ساختن گرایی به عنوان رویکردی فعال و یادگیرنده محور، دانش آموزان را در فرایند یادگیری نقش فعال می دهد و آن ها را تشویق می کند تا دانش جدید را بر اساس تجارب و فهم قبلی خود بسازند این رویکرد به طور مستقیم بر افزایش خودگردانی تحصیلی تاثیرگذار است، زیرا دانش آموز را مسئول و متعهد به مدیریت یادگیری خود می سازد در این سبک تدریس، معلم نقش راهنما و تسهیل گر را دارد و فضای یادگیری را به گونه ای فراهم می کند که دانش آموز بتواند به صورت مستقل و مبتکرانه به کسب دانش بپردازد رویکرد ساختن گرایی با تاکید بر یادگیری فعال و مشارکتی، تقویت مهارت های تفکر انتقادی، حل مسئله و تصمیم گیری در دانش آموزان، زمینه را برای توسعه خودگردانی تحصیلی فراهم می کند دانش آموزان در این فرآیند، اهداف یادگیری خود را تعیین کرده، برنامه ریزی می کنند و پیشرفت خود را ارزیابی می کنند که همه این عوامل نشان دهنده خودگردانی است همچنین، آموزش ساختن گرا با ارائه بازخورد مستمر و تشویق به یادگیری عمیق، انگیزه و علاقه مندی به یادگیری را افزایش می دهد که این امر به نوبه خود به خودگردانی تحصیلی کمک می کند مطالعات نشان داده اند که به کارگیری روش های ساختن گرا موجب افزایش مسئولیت پذیری، ارتقاء مهارت های مدیریت زمان و خودنظارتی در دانش آموزان می شود این مهارت ها از ارکان اساسی خودگردانی تحصیلی محسوب می شوند علاوه بر این، دانش آموزان در محیط های ساختن گرا به خودباوری بیشتری دست پیدا می کنند که باعث می شود آنان در مواجهه با چالش های درسی، مقاوم تر و با انگیزه تر عمل کنند این رویکرد با تاکید بر تمرین های عملی و کاربردی، امکان انتقال یادگیری به موقعیت های مختلف را فراهم می نماید که خودگردانی را در زندگی تحصیلی و فراتر از آن تقویت می کند به طور خلاصه، ساختن گرایی به عنوان رویکردی موثر در آموزش، با فعال سازی نقش یادگیرنده و فراهم آوردن ابزارها و شرایط لازم برای خودمدیریتی، توانایی دانش آموزان را در خودگردانی تحصیلی به طور چشمگیری افزایش می دهد این رویکرد به جای روش های انفعالی و حفظ محض اطلاعات، دانش آموزان را ترغیب می کند تا به موضوعات به صورت عمیق تر و خلاقانه تر بنگرند و مسئولیت یادگیری خود را بر عهده بگیرند از این رو، توسعه و ترویج رویکردهای نوین تدریس همچون ساخت گرا برای بهبود کیفیت آموزش و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان امری ضروری و اجتناب ناپذیر است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

لادن خدائی دمیرچی

دانش آموخته ی کارشناسی زیست شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرند

�دائی دمیرچی، لادن،1403،تاثیر رویکردهای نوین تدریس، به ویژه ساختن گرایی، بر تقویت خودگردانی تحصیلی دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه