چکیده مقاله
شعرخوانی گروهی به عنوان یکی از فعالیت های هنری و فرهنگی در محیط های آموزشی، می تواند نقش مهمی در تقویت همبستگی اجتماعی میان دانش آموزان ایفا کند این فعالیت نه تنها فرصتی برای تجربه ی جمعی از لذت زیبایی شناختی و زبان ادبی فراهم می آورد، بلکه بستری برای تعاملات مثبت و مشارکت فعال دانش آموزان در یک فضای مشترک ایجاد می نماید هنگامی که دانش آموزان در کنار یکدیگر به شعرخوانی می پردازند، احساس تعلق به گروه در آنان تقویت شده و هویت جمعی در قالب ارزش ها و تجربیات مشترک شکل می گیرد این فرایند می تواند روابط بین فردی را بهبود بخشد، زمینه ساز همدلی عمیق تر شود و در نهایت، انسجام اجتماعی در محیط مدرسه را ارتقا دهد از سوی دیگر، شعرخوانی گروهی اثرات قابل توجهی در کاهش احساس تنهایی و انزوا در میان دانش آموزان دارد در بسیاری از موارد، دانش آموزانی که از مشکلات عاطفی یا اجتماعی رنج می برند، در جریان چنین فعالیت هایی فرصت بیان احساسات و تجربه ی ارتباط نزدیک با همسالان را به دست می آورند این تعاملات ادبی می تواند به ایجاد فضای امن عاطفی کمک کرده و دانش آموزان را از تجربه ی انزوای فردی دور کند علاوه بر این، شعر به واسطه ی محتوای احساسی و معنایی خود، امکان همذات پنداری و درک متقابل را فراهم می آورد که به شکل گیری روابط حمایتی و دوستانه منجر می شود در نتیجه، شعرخوانی گروهی می تواند به عنوان ابزاری موثر در برنامه های آموزشی و تربیتی برای تقویت سرمایه اجتماعی و بهبود سلامت روانی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�بان دان، فائزه،1403،تاثیر شعرخوانی گروهی بر ارتقای همبستگی اجتماعی و کاهش احساس تنهایی در دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه