چکیده مقاله
طراحی محیط مدرسه به عنوان یکی از عوامل مهم تاثیرگذار بر کیفیت یادگیری و رشد همه جانبه دانش آموزان، جایگاه ویژه ای در پژوهش های تربیتی و روان شناختی یافته است محیط فیزیکی مدرسه، فراتر از نقش سنتی خود به عنوان مکانی برای آموزش رسمی، می تواند به عاملی فعال در افزایش انگیزش، تعلق خاطر، خودمختاری و تقویت مهارت های اجتماعی تبدیل شود در این زمینه، فاکتورهایی مانند چیدمان انعطاف پذیر کلاس ها، استفاده از فضاهای غیررسمی، بهره گیری از محوطه های سبز، نورپردازی، رنگ بندی مناسب و فناوری های هوشمند، همگی در بهبود تجربه تحصیلی و سلامت روانی دانش آموزان نقش تعیین کننده ای ایفا می کنند رویکرد انسان محور در طراحی محیط مدرسه، با تمرکز بر نیازها و ویژگی های فردی و اجتماعی دانش آموزان، زمینه ساز ایجاد فضاهایی می شود که در آن دانش آموزان احساس امنیت، تعلق و ارزشمندی می کنند این نوع طراحی، با فراهم آوردن امکان انتخاب، مشارکت و تعامل، رشد خودمختاری و انگیزش درونی یادگیرندگان را تقویت می کند و محیطی پویا و انعطاف پذیر را برای یادگیری فعال فراهم می سازد علاوه بر آن، فضاهای غیررسمی مانند کتابخانه، راهرو و کافه مدرسه، به عنوان بسترهای مهمی برای تعاملات اجتماعی و افزایش انگیزش به شمار می روند طراحی تعاملی فضاهای آموزشی با ایجاد بسترهایی برای همکاری، گفت وگو و فعالیت های گروهی، به رشد مهارت های اجتماعی، همدلی و توانایی حل تعارض در دانش آموزان کمک می کند این مهارت ها در جهان پیچیده امروز از اهمیت بالایی برخوردارند و زمینه ساز حضور موفق دانش آموزان در جامعه می شوند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�هسته، سید خلیل و خدادادی، یلدا و جمالی، فروزان و چشم پیش، مرتضی،1403،تاثیر طراحی محیط مدرسه بر افزایش انگیزش و تعلق دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه