تاثیر عوامل ژنتیکی، محیطی و بیوشیمیایی بر بروز اختلال طیف اوتیسم

چکیده مقاله

چکیدهاختلال طیف اوتیسم ASD یک اختلال عصبی–تکاملی پیچیده است که عوامل متعددی در بروز آن نقش دارند یکی از مهم ترین این عوامل، زمینه ژنتیکی است؛ مطالعات خانوادگی و دوقلویی نشان داده اند که ژن ها سهم قابل توجهی در استعداد ابتلا به اوتیسم دارند جهش ها و تغییرات در ژن های مرتبط با رشد مغز و عملکرد سیناپسی، می توانند بر توسعه مهارت های اجتماعی، زبانی و رفتاری تاثیر بگذارند این عوامل ژنتیکی نه تنها خطر ابتلا را افزایش می دهند، بلکه الگوهای متفاوتی از علائم و شدت اختلال را نیز ایجاد می کنند بنابراین، فهم پایه های ژنتیکی اوتیسم می تواند به شناسایی زودهنگام و طراحی مداخلات هدفمند کمک کند علاوه بر ژنتیک، عوامل محیطی و بیوشیمیایی نیز نقش مهمی در بروز ASD دارند قرارگیری در معرض مواد شیمیایی، داروها یا سموم در دوران بارداری، عفونت های مادر و استرس محیطی می توانند خطر ابتلا را افزایش دهند همچنین، اختلالات بیوشیمیایی مانند عدم تعادل نوروترانسمیترها، اختلال در مسیرهای متابولیکی و التهابات عصبی می توانند عملکرد مغزی را تغییر دهند و منجر به ظهور علائم اوتیسم شوند تعامل پیچیده این عوامل با زمینه ژنتیکی نشان می دهد که ASD یک اختلال چندعاملی است و تنها بررسی یک بعد، تصویر کامل را ارائه نمی دهد شناخت ترکیبی این عوامل می تواند راهگشای توسعه مداخلات پیشگیرانه و درمانی موثر باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مریم یوسف زاده

۱ کارشناسی آموزش دانش آموزان با نیازهای ویژه، آموزگار ابتدایی نیاز ویژه ، آموزش و پرورش مراغه، آذربایجان شرقی، ایران

بهروز سلیمی سلوک

۲ کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی از دانشگاه آزاد ارومیه، معاون پرورشی مدرسه،آموزش و پرورش ناحیه۲ ارومیه، آذربایجان غربی،ایران

نسرین جعفری آق کمر

۳ کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی از دانشگاه اصفهان دبیر مدارس استثنایی، اموزش و پرورش ناحیه ۵ اصفهان، ایران

یوسف زاده، مریم و سلیمی سلوک، بهروز و جعفری آق کمر، نسرین،1403،تاثیر عوامل ژنتیکی، محیطی و بیوشیمیایی بر بروز اختلال طیف اوتیسم،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه