چکیده مقاله
قصه گویی یکی از کهن ترین و در عین حال انعطاف پذیرترین روش های یاددهی یادگیری است که در سطوح مختلف آموزشی به کار می رود این مقاله یک مرور نظام مند و تبیینی از نقش قصه گویی به عنوان راهبردی آموزشی در تقویت مهارت های زبانی واژگان، ساختارهای نحوی، مهارت های شنیداری و روایی و پرورش خلاقیت تفکر تخیلی، انعطاف پذیری فکری و نوآوری ارائه می دهد مبانی نظری مقاله بر آموزه های روان شناسانی مانند ویگتسکی و برونر درباره ماهیت اجتماعی زبان و قدرت روایت در ساخت معنا استوار است روش شناسی پژوهش، مرور انتقادی متون فارسی و لاتینی در پایگاه هایی چون SID، MagIran، Civilica، Scopus و PubMed و تحلیل تماتیک نتایج پژوهش های تجربی، شبه تجربی و کیفی مرتبط در دو دهه اخیر است یافته ها نشان می دهد که برنامه های آموزشی مبتنی بر قصه گویی از جمله قصه گویی حضوری، دیجیتال و فعالیت های تولید روایت توسط دانش آموز با افزایش قابل توجه دایره واژگان، بهبود مهارت های روایی و ارتقای شاخص های خلاقیت همبسته اند مثلا در مولفه های سیالی، انعطاف و ابتکار نتایج همچنین تاکید می کنند که چارچوب های بومی شده، آموزش معلمان در فنون قصه گویی و ترکیب عناصر دیجیتال، اثرگذاری روش را افزایش می دهد در پایان پیشنهاداتی کاربردی برای اجرای برنامه های قصه محور در مدارس و زمینه های پژوهشی آتی ارائه می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�عفری زاده، امیر،1403،قصه گویی به عنوان راهبردی آموزشی برای توسعه مهارت های زبانی و خلاقیت،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه