چکیده مقاله
در دنیای امروز، مدرسه نه تنها محلی برای آموزش مفاهیم علمی بلکه جامعه ای کوچک و ساخت یافته برای تربیت اجتماعی دانش آموزان به شمار می رود این محیط، نخستین فضای سازمان یافته ای است که کودک در آن نقش ها، قوانین و مسئولیت های اجتماعی را تجربه می کند فرصت های بی نظیری همچون مشارکت در کار گروهی، گفت وگو با همسالان، ارتباط با معلمان و رویارویی با تفاوت های فرهنگی در این محیط فراهم است همچنین، مدرسه می تواند بستری برای تقویت مهارت هایی مانند همدلی، مسئولیت پذیری، احترام به قانون و پذیرش تفاوت ها باشد این تعاملات روزمره به دانش آموزان کمک می کند تا آمادگی حضور موثر در جامعه بزرگ تر را به دست آورند در کنار آموزش رسمی، فعالیت هایی چون شوراهای دانش آموزی، اردوهای تربیتی و برنامه های فرهنگی نیز نقشی مهم در رشد اجتماعی آنان ایفا می کنند بنابراین، مدرسه با برنامه ریزی آگاهانه می تواند پلی موثر میان خانواده و جامعه در تربیت اجتماعی کودکان باشد با این حال، مدرسه به عنوان یک جامعه کوچک، با چالش های متعددی نیز روبه رو است که می توانند روند تربیت اجتماعی را مختل کنند نبود الگوهای رفتاری مناسب در برخی معلمان یا دانش آموزان، فضای رقابتی ناسالم، نابرابری های اقتصادی و فرهنگی، و کمبود مشارکت والدین از جمله این موانع هستند همچنین، فشار بیش از حد بر نمره گرایی باعث می شود که ارزش های انسانی و اخلاقی به حاشیه رانده شود برخی مدارس به دلیل نبود منابع کافی یا ضعف مدیریتی، نمی توانند برنامه های تربیتی موثری اجرا کنند گاهی نیز نبود آموزش کافی برای مربیان در زمینه مهارت های ارتباطی و اجتماعی، موجب کاهش تاثیرگذاری مدرسه در این حوزه می شود در کنار این مسائل، تاثیر فضای مجازی و شبکه های اجتماعی می تواند فرآیند اجتماعی شدن دانش آموزان را پیچیده تر کند بنابراین، مقابله با چالش ها نیازمند بازنگری در سیاست های آموزشی، تقویت منابع انسانی و افزایش همکاری میان خانواده، مدرسه و جامعه است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لوچستانی، فیصل و کمالی، خدیجه و طاهری، اعظم،1403،مدرسه به عنوان جامعه ای کوچک: فرصت ها و چالش ها در تربیت اجتماعی دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه