چکیده مقاله
این پژوهش با هدف بررسی اثر به کارگیری مدل سازی ریاضی در قالب رویکرد یادگیری پروژه محور بر بهبود مهارت های حل مسئله و استدلال کمی دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی انجام شده است با وجود تاکید برنامه درسی ملی بر توسعه مهارت های تفکر و استفاده کاربردی از ریاضیات، شواهد نشان می دهد که در عمل، آموزش ریاضی در دبستان بیشتر با تمرینات تکراری و حفظ فرمول ها همراه است و کمتر به حل مسائل واقعی زندگی دانش آموزان می پردازد این مطالعه شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه گواه، بر روی ۴۸ دانش آموز دختر و پسر در دبستانی دولتی در اصفهان انجام شد ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون استاندارد شده مهارت حل مسئله با ضریب پایایی آلفا= ۰ ۸۶ و چک لیست تحلیل پروژه ها بود دوره آموزشی تلفیقی، شامل چهار پروژه واقعی بر اساس چرخه مدل سازی بلوم و فریر و با تاکید بر تعامل گروهی مطابق با نظریه اجتماعی– فرهنگی ویگوتسکی، طی هشت هفته اجرا شد نتایج تحلیل کوواریانس حاکی از بهبود معنادار عملکرد دانش آموزان گروه آزمایش در سطوح «تعریف مسئله»، «انتخاب راهبرد»، و «تعمیم راه حل به موقعیت جدید» بود ۰ ۰۱
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لام الدین، ندا،1403،مدل سازی ریاضی تعاملی برای ارتقای استدلال کمی و حل مسئله دانش آموزان ابتدایی با رویکرد پروژه ای،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه