چکیده مقاله
در دنیای پرشتاب امروز، نظام های آموزشی ناگزیرند خود را با تحولات علمی، فناوری و روان شناختی هماهنگ کنند آموزش ابتدایی به عنوان زیربنای فرآیند یادگیری، نیازمند روش های نوینی است که توانایی های شناختی، اجتماعی و عاطفی دانش آموزان را به شیوه ای موثر پرورش دهد شیوه های نوین تدریس مانند یادگیری مبتنی بر پروژه، آموزش معکوس، بازی محور، رویکرد یادگیری مشارکتی و استفاده از فناوری های هوشمند، نقش مهمی در افزایش انگیزه، درک عمیق مفاهیم و مشارکت فعال دانش آموزان ایفا می کنند این روش ها با توجه به تفاوت های فردی، سبک های یادگیری متنوع و نیازهای خاص کودکان، زمینه ساز تجربه ای پویا و لذت بخش از یادگیری هستند در این مقاله، به بررسی مولفه ها و مزایای اصلی شیوه های نوین تدریس در مقطع ابتدایی پرداخته شده است و نقش معلم در طراحی، هدایت و ارزیابی این روش ها تحلیل می گردد همچنین، موانع احتمالی اجرای این شیوه ها از جمله کمبود منابع، آموزش ناکافی معلمان و نبود حمایت سازمانی مورد بررسی قرار گرفته اند نتایج نشان می دهد که تلفیق این روش ها با برنامه درسی رسمی، در کنار آموزش های ضمن خدمت برای معلمان، می تواند کیفیت فرآیند یاددهی یادگیری را به طور چشمگیری ارتقا دهد در نهایت، این مقاله با تاکید بر لزوم بازنگری در رویکردهای سنتی تدریس، پیشنهادهایی برای نهادینه سازی شیوه های نوین در مدارس ابتدایی ارائه می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�راشادی زاده، ساجده و تقی زاده، مهدیه و شمس آبادی، حانیه،1403،شیوه های نوین تدریس در مقطع ابتدایی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه