چکیده مقاله
این پژوهش به بررسی رابطه بین عزت نفس و توانایی برقراری روابط اجتماعی در دانش آموزان می پردازد یافته ها نشان می دهد که بین سطح عزت نفس دانش آموزان و مهارت های ارتباطی آنان رابطه معناداری وجود دارد دانش آموزان با عزت نفس بالاتر معمولا در برقراری روابط اجتماعی موفق تر عمل می کنند مطالعات نشان می دهد عزت نفس به عنوان یک عامل کلیدی در شکل گیری مهارت های بین فردی عمل می کند دانش آموزانی که از خودپنداره مثبتی برخوردارند، در موقعیت های اجتماعی اعتماد به نفس بیشتری از خود نشان می دهند این افراد معمولا در شروع و حفظ روابط دوستانه توانمندتر هستند از سوی دیگر، دانش آموزان با عزت نفس پایین اغلب در تعاملات اجتماعی با مشکلاتی مواجه می شوند این گروه ممکن است از ترس طرد شدن یا قضاوت دیگران، از مشارکت در فعالیت های گروهی اجتناب کنند همچنین، این دانش آموزان در بیان نظرات و احساسات خود با دشواری روبرو هستند یافته های تحقیق حاکی از آن است که برنامه های آموزشی تقویت عزت نفس می تواند تاثیر مثبتی بر بهبود مهارت های اجتماعی دانش آموزان داشته باشد محیط های آموزشی که به تقویت خودباوری دانش آموزان توجه می کنند، معمولا شاهد روابط اجتماعی سالم تر و پویاتری در بین دانش آموزان هستند در پایان می توان نتیجه گرفت که عزت نفس به عنوان یک عامل پیش بینی کننده مهم در توانایی های اجتماعی دانش آموزان محسوب می شود توجه به این رابطه می تواند به طراحی برنامه های آموزشی موثرتر در حوزه رشد اجتماعی دانش آموزان منجر شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مام شیخ، کامران و هاشمی، سیدصلاح الدین و حیدری، خالد و پیری، آرزو،1403،تاملی بر رابطه عزت نفس و توانایی برقراری روابط اجتماعی در دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه