چکیده مقاله
خودتنظیمی یادگیرندگان به عنوان یکی از مهارت های کلیدی یادگیری موثر، نقش مهمی در موفقیت تحصیلی و رشد مهارت های شناختی و عاطفی دانش آموزان دارد این مهارت شامل توانایی برنامه ریزی، پایش، ارزیابی و تنظیم رفتار، توجه و هیجانات در مسیر یادگیری است در محیط های آموزشی، یادگیرندگانی که مهارت های خودتنظیمی قوی دارند، می توانند اهداف یادگیری را بهتر دنبال کنند، منابع خود را بهینه مدیریت کنند و در مواجهه با چالش ها و موانع، راهکارهای موثر بیابند پژوهش ها نشان می دهد که تقویت خودتنظیمی یادگیرندگان می تواند از طریق روش های متنوعی مانند آموزش استراتژی های یادگیری، ایجاد بازخورد منظم، استفاده از فناوری های آموزشی و فعالیت های تعاملی عملی صورت گیرد استفاده از روش های فعال و تعاملی در محیط های آموزشی به دانش آموزان کمک می کند تا مسئولیت یادگیری خود را بپذیرند و فرآیند یادگیری را به صورت هدفمند مدیریت کنند فعالیت هایی مانند برنامه ریزی شخصی، خودارزیابی، تعیین اهداف کوتاه مدت و بلندمدت، مدیریت زمان و پیگیری پیشرفت فردی، از مهم ترین ابزارهای تقویت خودتنظیمی محسوب می شوند علاوه بر این، محیط آموزشی حمایتی و انگیزشی که امکان اشتباه و تجربه عملی فراهم باشد، یادگیرندگان را تشویق می کند تا مهارت های خودتنظیمی خود را توسعه دهند در نهایت، تقویت خودتنظیمی یادگیرندگان منجر به یادگیری عمیق تر، افزایش انگیزه و توانایی به کارگیری دانش در موقعیت های مختلف می شود و به رشد مهارت های مادام العمر کمک می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قریشی، ماریه و کمی، هادیه و پوری، ماریه و نظری، مبینه،1403،روش های تقویت خودتنظیمی یادگیرندگان در محیط های آموزشی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه