چکیده مقاله
هوش هیجانی به عنوان توانایی درک، تنظیم و مدیریت احساسات فردی و دیگران، نقش اساسی در بهبود فرآیند یادگیری ایفا می کند پژوهش ها نشان می دهند که افرادی با سطح بالای هوش هیجانی، از انگیزه درونی بیشتری برای یادگیری برخوردارند، بهتر با استرس های تحصیلی مقابله می کنند و روابط موثرتری با معلمان و همسالان برقرار می سازند این توانایی ها به ویژه در محیط های آموزشی پویاتر و تعامل محور، باعث ارتقاء عملکرد تحصیلی و افزایش سطح مشارکت در کلاس می شوند از منظر نظری، مدل های مختلفی مانند مدل گلمن، بار آن و مایر و سالوی، ابعاد گوناگونی از هوش هیجانی را شناسایی کرده اند که هر کدام به شیوه ای خاص، تبیین گر تاثیر آن بر یادگیری هستند نظریه گلمن، با تاکید بر خودآگاهی، خودتنظیمی، انگیزش، همدلی و مهارت های اجتماعی، یادگیری را فرآیندی وابسته به تعاملات هیجانی سالم می داند از سوی دیگر، مدل بار آن با تمرکز بر سازگاری و مدیریت استرس، توانمندی های روانی اجتماعی موثر در موفقیت تحصیلی را معرفی می کند بهره گیری از این نظریه ها در طراحی برنامه های آموزشی، می تواند به ارتقاء مهارت های بین فردی، افزایش خودکارآمدی و بهبود سبک های یادگیری منجر شود به طور کلی، آموزش و پرورش نوین با تمرکز بر توسعه هوش هیجانی، زمینه ساز یادگیری عمیق تر، پایدارتر و انسانی تر خواهد بود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�عیدی، زینب،1403،تحلیل اهمیت هوش هیجانی و نظریه های مرتبط در بهبود فرآیند یادگیری،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه