رابطه خودکارآمدی دانش آموزان با مشارکت فعال در کلاس های تعاملی

چکیده مقاله

خودکارآمدی، به باور فرد نسبت به توانایی های خود برای موفقیت در وظایف خاص اطلاق می شود و یکی از عوامل روان شناختی کلیدی در یادگیری موثر به شمار می رود پژوهش های متعدد نشان داده اند که دانش آموزانی که سطح خودکارآمدی بالاتری دارند، در محیط های آموزشی فعال و تعاملی، مشارکت بیشتری از خود نشان می دهند مشارکت فعال شامل تعامل مستمر با معلم و همکلاسی ها، ارائه نظرات و سوال پرسیدن، و درگیر شدن در فعالیت های گروهی است که همگی می توانند یادگیری عمیق و پایدار را تقویت کنند مروری که در این مقاله ارائه شده است، شواهد تجربی و نظری مختلف را بررسی می کند و نشان می دهد که خودکارآمدی می تواند انگیزش درونی دانش آموزان را افزایش داده و مقاومت آن ها در برابر چالش های یادگیری را کاهش دهد علاوه بر این، کلاس های تعاملی که فرصت های مشارکت فعال را فراهم می کنند، نه تنها به ارتقای مهارت های اجتماعی و تفکر انتقادی کمک می کنند، بلکه محیطی امن و حمایت کننده ایجاد می کنند که خودکارآمدی دانش آموزان را تقویت می کند بررسی مطالعات گذشته نشان می دهد که رابطه خودکارآمدی و مشارکت فعال دوسویه و تعاملی است: دانش آموزان با خودکارآمدی بالا بیشتر در فعالیت های کلاسی مشارکت می کنند و مشارکت فعال نیز به نوبه خود اعتماد به نفس و خودکارآمدی آن ها را افزایش می دهد این مقاله با تحلیل نظام مند شواهد موجود، راهکارهایی برای معلمان و برنامه ریزان آموزشی ارائه می دهد تا بتوانند محیط های تعاملی طراحی کنند که موجب تقویت خودکارآمدی و مشارکت فعال دانش آموزان شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

شاهین شریعتی

دانشجوی کارشناسی علوم تربیتی سنندج

�ریعتی، شاهین،1403،رابطه خودکارآمدی دانش آموزان با مشارکت فعال در کلاس های تعاملی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه